نوشته‌ها

بیوگرافی عباس نادری (گوینده)

عباس نادری (گوینده)

(متولد مهرماه ١٣۶٠- اصفهان) فارغ‌التحصیل موسیقی

اساتید:

با تشویق پدر و پس از گذراندن یک دوره مقدماتی ردیف آوازی، نزد استاد سید رضا طباطبایی، برای ادامه­ ی تحصیل به هنرستان موسیقی رفت.

در آنجا نواختن ساز تار را نزد استاد هدایت الله سیاره فراگرفت و فراگیری اصول آواز را در محضر استاد ملک مسعودی گذراند.

فعالیت‌های هنری:

پس از فراغت از تحصیل، با استعدادی که از خود درزمینه­ ی هنرهای نمایشی، اجرا و گویندگی، همچنین صداپیشگی نشان داد.

بر صحنه­ هایی بسیار به‌عنوان بازیگر و یا گوینده و مجری ظاهر شد و همچنین در تعداد زیادی تئاتر و فیلم به صداپیشگی و دوبله پرداخت.

بیوگرافی جلیل سجاد(پدیدآور، مدیر پروژه، نویسنده، شاعر، آهنگساز، خواننده و نوازنده)آلبوم شنونده پارسی

جلیل سجاد

(پدیدآور، مدیر پروژه، نویسنده، شاعر، آهنگساز، خواننده و نوازنده) photo_2017-09-27_12-00-03

(متولد آذرماه ۱۳۵۳- اصفهان)

 

 

 

اساتید:

فراگیری آواز را از سال ۱۳۷۶ با حضور در کلاس درس استاد علی‌اصغر شاهزیدی آغاز نمود و تاکنون ۱۹ سال است که به‌طور مستمر و پیوسته افتخار شاگردی این استاد بزرگ را برای خود حفظ نموده است.

وی نه‌تنها در خواندن آواز، بلکه در روش تدریس، آهنگسازی و حتی جواب آواز با پیانو، خود را مدیون و مرهون تعالیم و رهنمودهای استاد می‌داند.

از شانزده سالگی ساز می نواخت، اما نوازندگی را به‌طور رسمی و علمی، از سال ۱۳۷۷ در محضر زنده‌یاد استاد امید علی نحوی آموخت.

او پیانـو را به سبک ایرانی و به شیوه­ی آوازی مکتب اصفهان می‌نوازد و سرلوحه­ ی اهداف و برنامه­های خود  را در مباحث، آموزش، آهنگسازی، نوشتن کتاب موسیقی و تولید و ارائه آثار صوتی و تصویری

آشنا نمودن و علاقه­ مند کردن هنرجویان، به موسیقی اصیل و غنی ایرانی قرار داده است.

فعالیت‌های هنری:

تدریس ساز را از سال ۱۳۸۰ به دعوت استاد نحوی، در آموزشگاه ایشان و سپس در آموزشگاه‌های دیگر اصفهان آغاز نمود و موفق به دریافت کارت صلاحیت تدریس از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شد.

از سال ۱۳۹۴ نیز با تائید و دریافت مدرک صلاحیت تدریس آواز از جانب استاد شاهزیدی، آموزش هنرجویان متوسطه­ ی آواز را در آموزشگاه استاد بر عهده دارد.

همچنین تجربه ­ی هفت سال همکاری با سازمان بهزیستی، به‌عنوان موسیقی‌درمانگر و داوری مسابقات سرود مدارس را نیز در کارنامه­ ی هنری خود دارد.

کتاب‌های بیر پارسی، پیانیست پارسی و تئوری پارسی درزمینه‌ی آموزش پیانو و کیبورد، از تألیفات وی است که در بسیاری از آموزشگاه‌های سراسر کشور به‌عنوان کتاب پایه‌ی آموزشی تدریس می­ گردد.

 

اصطلاح دستگاه در موسیقی چیست؟

دستگاه؛

تعدادی از گوشه­ ها که ازنظر ساختار ملودی و زیربنای نتی از یک خانواده و شبیه به هم باشند یک دستگاه را تشکیل می­دهند.

درواقع دستگاه گوشه­ هایی را در برمی‌گیرد که باوجودِ داشتن استقلال، ازنظر فرم و فضای موسیقایی به هم نزدیک‌اند و هنگام تغییر حالت از گوشه­ ای به گوشه­ ی دیگر در یک دستگاه، تفاوت و تناقضی احساس نمی­ شود.

این فضای حسی یا موسیقایی درواقع از یک غالب یا زیربنای خاص به وجود می­ آید که در موسیقی اصطلاحاً آن را گام می­ گویند.

به زبان ساده، گام توالـی ۸ نت موسیقی است که از بین کل نت‌های موسیقی انتخاب‌شده و حس ویـژه­ای به وجود می­ آورند.

(توضیح اینکه هر نوعِ انتخاب و جداسازی ۸ نت، می­تواند فضا و حس متفاوتی خلق کند)

بنابراین هر دستگاه موسیقی، گامی مخصوص به خود دارد و گوشه­ های مختلف آن، در همان گام قرارگرفته و طبیعتاً حسی مشترک و مرتبط با گام آن دستگاه به وجود می­آورند.

موسیقی غربی دارای دو گام ماژور و مینور یا بزرگ و کوچک می­باشد؛ اما موسیقی ایرانی با گستردگی و تنوع بسیار بیشتر، مشتمل بر  ۷ دستگاه بانام‌های ماهور، شور، نوا، همایون، سه­ گاه، چهارگاه و راست پنجگاه می­باشد.

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی اثر جلیل سجاد

گوشه در موسیقی ایرانی

گوشه؛

اصطلاح گوشه درواقع به هر یک از این نغمه­ ها و حالات اطلاق می­شود که برخی شاد و پرتحرک، برخی ملایم و رازآلود، بعضی ساده و دل‌نشین و بعضی پرنقش و پیچیده اند. گاه تصویرگر دشت‌های رنگارنگ بختیاری یا شالیزارهای مسحورکننده شمال و نوبتی نیز یادآور جنوب و مردمان دلیر آن دیارند.

نام هر گوشه­ای معمولاً بیانگر زمان، مکان، شخص ابداع­ کننده و یا حالتی است که آن گوشه در انسان ایجاد می­کند.

مثلاً بعضی از گوشه­ ها حکایت از رنج و غم دارند، مانند گوشه­ های غم ­انگیز، حَزین، مویه، سوزوگداز و یتیمک.

این گوشه­ ها که بیشتر با صدای بم خوانده می­شود و سرعت شعرخوانی در آن‌ها آهسته است درواقع بسیار آرامش بخشند.

 

به آوازی در گوشه­ ی یتیمک گوش می­دهیم

هر نصیحت که کنی بشنوم ای یار عزیز             صبرم از دوست مفرمای که من نتوانم

(سعدی)

 

 

گوشه‌هایی نیز چون رَجَز، عُشاق، بیداد، گشایش، دلکش، خجسته، نهیب و شِکوه، نامی آراسته با تأثیرشان در شنونده، برگزیده­ اند.

نام بعضی از گوشه­ ها گویای محل تولد آن گوشه است، مانند زابل، عراق، شوشتری، بختیاری، دِیلمان، گیلکی، حجاز، آذربایجانی و تنگسیری.

آوازی در گوشه­ ی بختیاری می‌شنویم

دو زلفـونت بود تــار ربابم                       چه می­ خواهی از ین حال خرابم

(باباطاهر)

 

 

 

 

حسن موسی، جواد خانی، نی­ داوود، درویش­ حسنی و مهدی ­ضرابی نام مردان موسیقی است که حالتـی را ابداع کرده­ اند و یا به‌قدری خوب از عهده­ ی اجرای گوشه­ ای برمی­ آمده ­اند که در ردیف موسیقی، گوشه  بانام ایشان ثبت‌شده است، مانند گوشه ­های شهابی و صدری.

نی­ داوود را می­ شنویم

تو که با ما سـر یـاری نداری                     چرا هر نیمـه شو آیـی به خوابم

(باباطاهر)

 

 

 

 

لیلی ­و­ مجنون و خسرو و شیرین ازجمله گوشه­ هایی هستند که با عناوین داستان‌های عشقی و ادبی نام‌گذاری شده­ اند.

می‌شنویم آوازی در گوشه­ ی لیلی و مجنون

لیلی سر زلف شـانه می­ کـرد                     مجنون دُرِ اشک دانـه می­ کــرد

لیلی مِیِ مشک‌بوی در دست                     مجنون نه ز مِی ز بوی وی مست

(نظامی گنجوی)

 

همچنین اشاره می­ کنیم به گوشه­ هایی که لزوماً با بحر شعری خاصی خوانده می­ شود.

مانند چهارپاره، دوبیتی و مثنوی­ خوانی­ در تمام آوازها.

و نیز گوشه­ هایی که همراهی با ریتم، جزء لاینفک آن‌هاست مانند ساقی­ نامه، مهربانی  و کرشمه در اکثر آوازها.

 

می­ شنویم گوشه‌ی کرشمه در دستگاه چهارگاه

 

به یک­ کرشمه­ که برجان زدی، ز دست شدم

دگـر شراب مده ساقیــا که مســت شدم

ره صلاح چه پــویم، چو عشــق ورزیــدم؟

  به قبله روی چه­آرم، چو بت­ پرست شدم؟

(امیرشاهی سبزواری)

 

 

 

 

تعداد گوشه‌ها در ردیف‌های مختلف متفاوت است چنانچه در ردیف میرزا عبدالله قریب به ۳۰۰ عدد و در ردیف موسی معروفی ۴۷۱ عدد روایت‌شده است.

در انتها یادآور می­ شویم گوشه کوچک‌ترین عضو در موسیقی ایرانی محسوب می­شود.

 

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی نوشته جلیل سجاد