قطعات بدون کلام یا سازی(پیش درآمد، چهارمضراب، رنگ)

قطعات بدون کلام یا سازی (پیش درآمد، چهارمضراب، رنگ)

پیش‌درآمد؛

مقدمه­ ایست ضربی یا ریتمیک که ارکستر قبل از شروع آواز برای آمادگی ذهن شنونده و خواننده اجرا می­ نماید.

پیش‌درآمد معمولاً با ریتم­های سنگین و ملایم اجرا می­ گردد.

مانند پیش‌درآمد دشتی اثر استاد علی تجویدی

 

 

 

چهارمضراب؛

قطعه ­ایست ضربی که نوازنده قبل از شروع آواز یا در بین آواز اجرا می­ کند و معمولاً همراه تنبک و با ریتم­ های شاد و تند اجرا می­ شود.

مانند چهارمضراب دشتی اثر استاد جلیل شهناز

 

 

رِنگ؛

تزیینی نهائی ست برای نشان دادن خاتمه­ ی نوازندگی.

درواقع پس از اجرای پیش‌درآمد، چهارمضراب، آواز و  تصنیف، رِنگ آخرین قطعه ­ایست که برنامه­ ی موسیقی را به پایان می ­رساند.

مانند رِنگ ابوعطا

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی

مثال این مطلب در آلبوم شنونده پارسی با اجرای قطعاتی از استاد علی تجویدی و استاد جلیل شهناز همراه است.

برای خرید آلبوم و کتاب شنونده پارسی به وب سایت رسمی جلیل سجاد مراجعه نمایید.

تفاوت تصنیف و آواز

تفاوت تصنیف و آواز (در موسیقی ایرانی)

به‌طورکلی اجرای آواز درجه­ ی مهارت و تسلط یک خواننده به‌ردیف موسیقی و ظرایف آوازخوانی را نشان می­ دهد.

زیرا خواننده خود بر روی اشعار طراحی ملودی نموده و درواقع آهنگسازی می­ نماید و به‌صورت بداهه و بلادرنگ اجرا می­ کند.

اما در تصنیف و ترانه این قضیه برعکس است و هرکسی در جایگاه خویش قرار می­ گیرد.

ابتدا آهنگساز یک ملودی را خلق نموده، سپس گوینده­ ی شعر یا ترانه‌سرا دست‌به‌کار شده و بر روی ملودی کلمات شعر را قرار می­ دهد.

پس‌ازآنکه تنظیم­ کننده­ ی آهنگ، ملودی را برای سازهای مختلف ارکستر تنظیم نمود، ارکستر آن را اجرا کرده

و درنهایت، خواننده طبق سلیقه و نظر آهنگساز کلام تصنیف را می­ خواند.

تصنیف خود به انواع مختلف با عناوین ترانه، نشید، سرود و غیره تقسیم می­ گردد.

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی

این مطلب در آلبوم شنونده پارسی توسط گوینده شرح داده شده است.

برای خرید آلبوم و کتاب شنونده پارسی به وب سایت رسمی جلیل سجاد مراجعه نمایید.

مفهوم اصطلاح تحریر یا چهچه

تحریر؛

 

برای تزئین شعر و ایجاد تنوع در آواز، حالاتی از صوت بکار می‌رود که عوام به آن چهچه یا چهچهه می‌گویند.

و ما در موسیقی آن را بانام تحریر می­شناسیم.

زیروبمی، سرعت و مدت تحریر بایستی متناسب بافرم شعرخوانی اجرا شود.

کلماتی نیز در تحریر بکار می­ رود مانند دوست، یار، امان، وای، عزیز، حبیب و غیره که می­ بایست با مفهوم و معنای شعر مرتبط باشد.

به این کلمات ادوات تحریر گفته می­ شود.

 

به یک تحریر بم در همایون توجه فرمایید.

به یک تحریر اوج در گوشه ­ی عراق توجه فرمایید

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی

این مطلب در آلبوم شنونده پارسی توسط گوینده شرح داده شده و آقایان جلیل سجاد و کیانوش احسانی آواز آن را اجرا نموده اند.

برای خرید آلبوم و کتاب شنونده پارسی به وب سایت رسمی جلیل سجاد مراجعه نمایید.

مفهوم اصطلاح ضربی خواندن

ضربی خواندن؛

 

اگر خواننده در بین یا انتهای آواز ابیاتی را با ریتـم و همراهی تنبک اجرا کند، اصطلاح ضربی خواندن بکـار می­ رود، مانند ضربی ابوعطا

 

آن پـری چو ازبهـر دلبـری، زلف عنبریـن شانـه می­کند

 در جهان هرآن دل­که بنگری، بی­قرار و دیوانه می­کند

با چنین جمال ­گر توای صنم، یک‌زمان زنی در حرم قدم

همچو کافران مؤمن حرم، رو به‌سوی بتخانـه می­کند

               (فرخی یزدی)

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی

این مطلب در آلبوم شنونده پارسی توسط گوینده شرح داده شده و جناب آقای حمیدرضا خدادادی آواز آن را اجرا نموده اند.

برای خرید آلبوم و کتاب شنونده پارسی به وب سایت رسمی جلیل سجاد مراجعه نمایید.

مفهوم اصطلاح آواز خواندن؛

قطعات با کلام یا آوازی؛

آواز خواندن؛

 

هنگامی‌که خواننده اشعاری از بزرگان ادب پارسی انتخاب نموده و با تبحر خود بر روی آن ملودی خلق کرده و در گوشه‌های مختلف یک دستگاه اجرا نماید، اصطلاحاً می­ گویند خواننده آواز می­ خواند.

این اشعار معمولاً از بزرگانی چون حافظ، سعدی، مولانا و دیگر ادبا و عرفا انتخاب می­گردد و در هر دستگاهی قابل‌اجراست.

ویژگی مهم آواز آن ست که ریتم نداشته و مدت کشش‌ها و سکوت‌های انتهای کلمات شعر آزاد می­باشد.

 

به قطعه ­ای آوازی در مایه­ ی دشتی گوش می­دهیم

غزل­ سرایـی ناهید صرفه­ ای نبرد             در آن مقام که حافظ برآورد آواز

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی

این مطلب در آلبوم شنونده پارسی توسط گوینده شرح داده شده و جناب آقای محمد رضا خانی آواز آن را اجرا نموده اند.

برای خرید آلبوم و کتاب شنونده پارسی به وب سایت رسمی جلیل سجاد مراجعه نمایید.

مثالی از ردیف دستگاه آواز و گوشه و مقایسه با فرش ایرانی

مثالی از ردیف دستگاه آواز و گوشه و مقایسه با فرش ایرانی

برای روشن‌تر شدن مبحث ردیف، دستگاه، آواز و گوشه به مقایسه­ ای بین موسیقی و فرش ایرانی می­ پردازیم.

همان‌طور که می­دانید نقوشی چون گُل، مرغ، بُته، تُرنج، لَچَک، تُره، شکارچی، آهو، خطوط اسلیمی، حاشیه، چنگ­ ها، گره­ ها و رنگ‌های مختلف بِژ، اَناری، رُناسی و غیره دستمایه­ ی طراحی و اجرای فرش‌های متنوع و زیبا در مناطق مختلف ایران می­ باشند.

حال می‌توان تک تک این نقوش، خطوط و رنگ‌ها را با گوشه­ های موسیقی ایرانی مقایسه نمود، یعنی هر رنگی و یا هر نقشی را یک‌گوشه در فرش ایرانی نامید.

بهتر است کل مجموعه­ ی نقوش، خطوط، رنگ‌ها و علم تناسب و ترکیب کردن آن‌ها را نیز، ردیف فرش ایرانی بنامیم.

و آن‌گونه که در طراحی یک فرش هیچ‌گاه از تمامی اشکال و رنگ‌ها استفاده نمی­ گردد و فقط تعدادی از نقوش و رنگ‌های متناسب و هم‌طراز باهم، ترکیب‌شده و بکار می­ روند، می‌توان هر نوع فرش ایرانی را یک دستگاه فرض نمود.

مثلاً در اقلیم بختیاری نقوشِ خشتی، شکارچی، حیوان، گل‌وبته، تفنگ و گوزن و آهو استفاده می­شود که در فرش نائین هیچ‌گاه به کار نمی­ آید.

بنابراین فرش بختیاری دستگاهی است با گوشه‌های خاصِ خودش و فرش نائین دستگاهی دیگر با گوشه­ هایی دیگر.

آوازهـــا را هم می‌توان با فرش­ هـای گِرد یا حاشیـه مقایسـه نمود که از یک الگوی اصلی تبعیـت می­ کنند اما ساده­ تر، کوچک ­تر و کم­ نقش­ ترند.

استاد علینقی وزیری در کتاب تئوری خود، ردیف موسیقی ایرانی را به کشور، دستگاه را به اُستان، آواز را به شهر و گوشه را به تک­ تک خانه­ ها تعبیر نموده است.

 

این متن برگرفته از کتاب شنونده پارسی اثر جلیل سجاد است.

این کتاب همراه با آلبوم صوتی حاوی ۶ عدد سی دی موسیقی عرضه می گردد و به روشی ساده و نوین دستگاه های موسیقی ایرانی را به شما می آموزد.

خرید آلبوم شنونده پارسی از وب سایت رسمی جلیل سجاد www.jalilsajad.com

تفاوت دستگاه و آواز در موسیقی ایرانی

آواز؛

آواز در موسیقی چیزی شبیه به دستگاه است، اما چون گستردگیِ آن ازنظر محدوده­ ی بم و اوج و همچنین تعداد گوشه­ های آن کمتر از دستگاه است به آن آواز اطلاق می­ شود و چون گام مخصوص به خود نداشته و معمولاً از زیربنا یا گامِ یکی از دستگاه‌ها استفاده می­ کند زیرمجموعه­ ی آن دستگاه محسوب می­ گردد.

ردیف امروزی موسیقی ایرانی بر اساس ۷ دستگاه و ۵ آواز طبقه‌بندی‌شده است.

 

آواز ابوعطا، بیات­ ترک،  دشتی و افشاری جزء دستگاه شور

و آواز بیات­ اصفهان از متعلقات دستگاه همایون به‌حساب می­ آید.

 

به مجموع  ۷ دستگاه  و  ۵ آواز  ۱۲ مقام موسیقی ایرانی می­ گویند.

 

 این متن برگرفته از صفحه ۱۳ کتاب شنونده پارسی اثر جلیل سجاد است.

این کتاب همراه با آلبوم صوتی حاوی ۶ عدد سی دی موسیقی عرضه می گردد و به روشی ساده و نوین دستگاه های موسیقی ایرانی را به شما می آموزد.

خرید آلبوم شنونده پارسی از وب سایت رسمی جلیل سجاد www.jalilsajad.com

اصطلاح درآمد و فرود در موسیقی ایرانی چیست؟

اصطلاح درآمد و فرود  در موسیقی ایرانی چیست؟

 

درآمد؛

در انتها لازم به توضیح است گوشه­ هایی مانند درآمد که نقش شناسایی و ابتدایی و گوشه­ ی فرود که نقش پایانی دارد در همه­ ی دستگاه‌ها وجود دارد ولی در هر دستگاهی طبق گام و فرمول همان دستگاه اجرا می­شود.

اینک می­ شنویم درآمد دستگاه همایون

یار درآمد ز در بخت برآمد ز خواب         ساقی مجلس بده جام لبالب شراب                                                                            (سعدی)

(در سی دی صوتی آلبوم شنونده پارسی گوشه درآمد توسط آقای محسن جعفری همراه با تار آقای سروش نبوی بصورت ساز و آواز اجرا می گردد)

 

فرود؛

معمولاً پس از اجرای درآمد، چند بیتی در گوشه­ های مختلف اجراشده و در انتها فرودی به همان زمینه­ ی ابتدایی انجام می­ پذیرد.

مثلاً در دستگاه همایون بعد از درآمد اجرای گوشه­ های چکاوک، بیداد و بیات راجع مرسوم می­ باشد، پس از فراز و نشیب­ های پیاپی و اجرای گوشه­ های مختلف، فرود به همایون، پایان­ بخش ­آواز است.

 

رواق منظر چشم من آشیانه­ ی توست           کرم نما و فرود آ که خانه خانه­ ی توست                                                                                                               (حافظ)

(در سی دی صوتی آلبوم شنونده پارسی گوشه فرود توسط آقای نوید مقدس همراه با تار جناب آقای سروش نبوی بصورت ساز و آواز اجرا می گردد)

 

 

بنابراین گوشه­ ی درآمد و فرود در همه دستگاه‌ها بانام و موقعیت مشابه ولی باحالت و کیفیت کاملاً متفاوت از دیگر دستگاه‌ها اجرا می­ شود.

برای اطلاعات بیشتر از اصطلاحات موسیقی ایرانی نظیر دستگاه آواز گوشه و غیره به نوشته های دیگر همین سایت رجوع نمایید.

 

 این متن برگرفته از کتاب شنونده پارسی اثر جلیل سجاد است.

این کتاب همراه با آلبوم صوتی حاوی ۶ عدد سی دی موسیقی عرضه می گردد و به روشی ساده و نوین دستگاه های موسیقی ایرانی را به شما می آموزد.

خرید آلبوم شنونده پارسی از وب سایت رسمی جلیل سجاد www.jalilsajad.com

اصطلاح دستگاه در موسیقی چیست؟

دستگاه؛

تعدادی از گوشه­ ها که ازنظر ساختار ملودی و زیربنای نتی از یک خانواده و شبیه به هم باشند یک دستگاه را تشکیل می­دهند.

درواقع دستگاه گوشه­ هایی را در برمی‌گیرد که باوجودِ داشتن استقلال، ازنظر فرم و فضای موسیقایی به هم نزدیک‌اند و هنگام تغییر حالت از گوشه­ ای به گوشه­ ی دیگر در یک دستگاه، تفاوت و تناقضی احساس نمی­ شود.

این فضای حسی یا موسیقایی درواقع از یک غالب یا زیربنای خاص به وجود می­ آید که در موسیقی اصطلاحاً آن را گام می­ گویند.

به زبان ساده، گام توالـی ۸ نت موسیقی است که از بین کل نت‌های موسیقی انتخاب‌شده و حس ویـژه­ای به وجود می­ آورند.

(توضیح اینکه هر نوعِ انتخاب و جداسازی ۸ نت، می­تواند فضا و حس متفاوتی خلق کند)

بنابراین هر دستگاه موسیقی، گامی مخصوص به خود دارد و گوشه­ های مختلف آن، در همان گام قرارگرفته و طبیعتاً حسی مشترک و مرتبط با گام آن دستگاه به وجود می­آورند.

موسیقی غربی دارای دو گام ماژور و مینور یا بزرگ و کوچک می­باشد؛ اما موسیقی ایرانی با گستردگی و تنوع بسیار بیشتر، مشتمل بر  ۷ دستگاه بانام‌های ماهور، شور، نوا، همایون، سه­ گاه، چهارگاه و راست پنجگاه می­باشد.

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی اثر جلیل سجاد

گوشه در موسیقی ایرانی

گوشه؛

اصطلاح گوشه درواقع به هر یک از این نغمه­ ها و حالات اطلاق می­شود که برخی شاد و پرتحرک، برخی ملایم و رازآلود، بعضی ساده و دل‌نشین و بعضی پرنقش و پیچیده اند. گاه تصویرگر دشت‌های رنگارنگ بختیاری یا شالیزارهای مسحورکننده شمال و نوبتی نیز یادآور جنوب و مردمان دلیر آن دیارند.

نام هر گوشه­ای معمولاً بیانگر زمان، مکان، شخص ابداع­ کننده و یا حالتی است که آن گوشه در انسان ایجاد می­کند.

مثلاً بعضی از گوشه­ ها حکایت از رنج و غم دارند، مانند گوشه­ های غم ­انگیز، حَزین، مویه، سوزوگداز و یتیمک.

این گوشه­ ها که بیشتر با صدای بم خوانده می­شود و سرعت شعرخوانی در آن‌ها آهسته است درواقع بسیار آرامش بخشند.

 

به آوازی در گوشه­ ی یتیمک گوش می­دهیم

هر نصیحت که کنی بشنوم ای یار عزیز             صبرم از دوست مفرمای که من نتوانم

(سعدی)

 

 

گوشه‌هایی نیز چون رَجَز، عُشاق، بیداد، گشایش، دلکش، خجسته، نهیب و شِکوه، نامی آراسته با تأثیرشان در شنونده، برگزیده­ اند.

نام بعضی از گوشه­ ها گویای محل تولد آن گوشه است، مانند زابل، عراق، شوشتری، بختیاری، دِیلمان، گیلکی، حجاز، آذربایجانی و تنگسیری.

آوازی در گوشه­ ی بختیاری می‌شنویم

دو زلفـونت بود تــار ربابم                       چه می­ خواهی از ین حال خرابم

(باباطاهر)

 

 

 

 

حسن موسی، جواد خانی، نی­ داوود، درویش­ حسنی و مهدی ­ضرابی نام مردان موسیقی است که حالتـی را ابداع کرده­ اند و یا به‌قدری خوب از عهده­ ی اجرای گوشه­ ای برمی­ آمده ­اند که در ردیف موسیقی، گوشه  بانام ایشان ثبت‌شده است، مانند گوشه ­های شهابی و صدری.

نی­ داوود را می­ شنویم

تو که با ما سـر یـاری نداری                     چرا هر نیمـه شو آیـی به خوابم

(باباطاهر)

 

 

 

 

لیلی ­و­ مجنون و خسرو و شیرین ازجمله گوشه­ هایی هستند که با عناوین داستان‌های عشقی و ادبی نام‌گذاری شده­ اند.

می‌شنویم آوازی در گوشه­ ی لیلی و مجنون

لیلی سر زلف شـانه می­ کـرد                     مجنون دُرِ اشک دانـه می­ کــرد

لیلی مِیِ مشک‌بوی در دست                     مجنون نه ز مِی ز بوی وی مست

(نظامی گنجوی)

 

همچنین اشاره می­ کنیم به گوشه­ هایی که لزوماً با بحر شعری خاصی خوانده می­ شود.

مانند چهارپاره، دوبیتی و مثنوی­ خوانی­ در تمام آوازها.

و نیز گوشه­ هایی که همراهی با ریتم، جزء لاینفک آن‌هاست مانند ساقی­ نامه، مهربانی  و کرشمه در اکثر آوازها.

 

می­ شنویم گوشه‌ی کرشمه در دستگاه چهارگاه

 

به یک­ کرشمه­ که برجان زدی، ز دست شدم

دگـر شراب مده ساقیــا که مســت شدم

ره صلاح چه پــویم، چو عشــق ورزیــدم؟

  به قبله روی چه­آرم، چو بت­ پرست شدم؟

(امیرشاهی سبزواری)

 

 

 

 

تعداد گوشه‌ها در ردیف‌های مختلف متفاوت است چنانچه در ردیف میرزا عبدالله قریب به ۳۰۰ عدد و در ردیف موسی معروفی ۴۷۱ عدد روایت‌شده است.

در انتها یادآور می­ شویم گوشه کوچک‌ترین عضو در موسیقی ایرانی محسوب می­شود.

 

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی نوشته جلیل سجاد

ردیف

اصطلاحات

ردیف؛

ردیف موسیقی ایرانی انواع نغمه­ های شاد و محزون، پرتحـرک و آرام، قومی و محلی و ساده و پرنقش را به‌مانند موزه­ای جمع­ آوری کرده، منظم نموده و به نمایش گذاشته است.

به مجموعه­ ی این آوازها و نغمه­ ها که از لالائی مادران، زمزمه­ ی رهگذران، فریاد دوره­ گردان، ندای مؤذنان، سماع درویشان، نِیِ چوپانان، آوای روستاییان، زخمه­ ی سازِ نازک‌دلان و دلِ بی‌قرار عاشقان به گوش رسیده و به‌مرور زمان گردآوری و تدوین‌شده است، ردیف موسیقی ایرانی می­ گویند.

ازجمله بزرگانی که به جمع­ آوری ردیف از گوشه و کنار و ثبت و ضبط آن همت گماشته­ اند، می‌توان به نام استاد ابوالحسن صبا، میرزا عبدالله، آقا حسینقلی و موسی معروفی اشاره نمود.

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی نوشته جلیل سجاد

از شنونده ی پارسی بیشتر بدانیم

 

لذت آشنایی با دستگاه­هاو اصطلاحات موسیقی ایرانی

برای شنونده­ ی پارسی      2013-12-21-564-1024x470

 

شامل :

یک جلد کتاب

و شش عدد سی دی صوتی

حاوی ۶ ساعت و ۱۴ دقیقه موسیقی ، شعر ، دکلمه و آواز

با اجرای ۱۹ خواننده و ۱۷ نوازنده

 

مشخصات کتاب

نام کتاب : شنونده ی پارسی

مولف : جلیل سجاد

ناشر : مولف

تعداد صفحات : ۴۴ ص

قطع جیبی

نوبت چاپ : اول

شابک: ۹-۸۴۳۱-۰۴-۹۶۴-۹۷۸

چاپ: شرکت زیتون چاپ بهاران

 

ویژگی‌های شنونده ­ی پارسی

 

  1. طراحی برای علاقه­ مندان به موسیقی ایرانی به زبان ساده و عامیانه(ویژه­ ی علاقمندان موسیقی سنتی و آموزش هنرجویان مبتدی)

  2. برای کسانی که موسیقی ایرانی دوست دارند حتی اگر ساز نمی­ زنند و آواز نمی­ خوانند و سررشته ای از موسیقی ندارند.

  3. اجرای متن توضیحات بصورت دکلمه توسط گوینده حرفه ­ای و همراهی موسیقی مرتبط در زیر صدای گوینده.

  4. اجرای آواز و تصنیف ها توسط نوزده خواننده مختلف  از شاگردان معلم بزرگ آواز، استاد علی اصغر شاه­زیدی

  5. همراهی آوازها توسط هفده نوازنده با سازهای متنوع از قبیل تارو سه­ تار، پیانو، کلارینت ، کمانچه، تمبک، دف، ویولن و …….

  6. دارای تاییدیه از وزارت ارشاد جهت آموزش ردیف موسیقی ایرانی در مراکز آموزشی

  7. اجرای تمامی متن توضیحات، اصطلاحات، آوازها و ترانه­ ها بصورت صوتی بدون نیاز به خواندن از روی کتاب

  8. این مجموعه از سال ۱۳۹۰ کلید خورد و پس از تایید متن کتاب و صدور مجوز متن از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ ضبط مراحل صوتی آن به طول انجامید.

  9. از ویژگی های مهم این مجموعه آنست که تمام آوازها و تصنیفها برای همین اثر آهنگسازی شده و هیچ نمونه کپی شده ای در این اثر وجود ندارد.

 

 

آنچه که در آلبوم صوتی شنونده­ ی پارسی می ­آموزیم:

 

ردیف     *     دستگاه       *     آواز     (با توضیحات گوینده)

گوشه             (همراه با مثال آوازی از چند گوشه­ ی معروف)

درآمد     *     فرود     (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی)

 

قطعات با کلام یا آوازی

آوازخواندن    (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی)

ضربی خواندن     (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی)

تحریر یا چهچهه     (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی)

 

قطعات بدون کلام یا سازی

پیش­ درآمد         *           چهارمضراب            *          رِنگ           (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی)

بم­ خوانی           *           وسط خوانی         *         اوج خوانی   (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی)

راست­ کوک               *          چپ­ کوک               (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی)

دستگاهها و آوازها

دستگاه ماهور                       (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی، ضربی، سازی)

دستگاه شور                         (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی، ضربی، سازی)

آواز ابوعطا                           (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی، ضربی، سازی)

آواز بیات ترک                     (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی، ضربی، سازی)

آواز افشاری                         (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی، ضربی، سازی)

آواز دشتی                           (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی، ضربی، سازی)

دستگاه نوا                           (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی، ضربی، سازی)

دستگاه همایون                     (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی، ضربی، سازی)

آوازبیات­ اصفهان                  (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی، ضربی، سازی)

دستگاه سه­ گاه                       (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی، ضربی، سازی)

دستگاه چهارگاه                   (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی، ضربی، سازی)

دستگاه ­راست­ پنجگاه              (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی، ضربی، سازی)

 

 

آواز مشابه                             (توضیحات گوینده همراه با مثال آوازی، سازی)

اجرای دو بیت شعر بصورت آواز در هر ۱۲ مقام موسیقی ایرانی

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

 

هنرمندان

 

مبتکر، طراح، نویسنده، آهنگساز، خواننده و نوازنده پیانو: جلیل سجاد

 

صدابردار و ناظر ضبط: مسعود تدینی

 

گوینده: عباس نادری

 

خوانندگان: جعفر زمانی، محمد رضا مصدقی، فریبرز کیوانداریان، حمیدرضاخدادادی، محسن جعفری، ابوالفضل ریاحی، مسعود رزاز زاده، حمیدرضا فرهنگ، اسماعیل الله دادیان، امیرحسین محمدنظر، جلیل سجاد، نوید مقدس اصفهانی، محمدرضا خانی، سروش نبوی، نوید نوروزی، پارسا حسندخت ، ادیب شفیعیون، مصطفی عابدی ، کیانوش احسانی (همه ی خوانندگان از شاگردان استاد علی اصغر شاهزیدی می باشند)

نوازندگان: سروش نبوی( تار و سه­ تار)، نوید نوروزی(تمبک)، جلیل سجاد(پیانو)، مسعود تدینی(دف و عود و ملودیکا)، حمید اشجع( کلارینت) ، کاوه معتمدیان( کمانچه)،محسن سهرابی(اکاردیون) ، محمدجوادخسروی (کمانچه)، بهنام جهانگیری (ویلون)، سعید اکبری (سنتور)، ارحام سیدهندی (سنتور)، مسیح مردیها (ویلون سل)، صابر الله دادیان(تار و بم تار)، سهیل الله دادیان(تمبک دف  دایره)، سینا الله دادیان(کمانچه و آلتو)، کیارش بکتاشیان(نی)، امیرحسین رئوفی( سنتور)