images

قطعات بدون کلام یا سازی(پیش درآمد، چهارمضراب، رنگ)

قطعات بدون کلام یا سازی (پیش درآمد، چهارمضراب، رنگ)

پیش‌درآمد؛

مقدمه­ ایست ضربی یا ریتمیک که ارکستر قبل از شروع آواز برای آمادگی ذهن شنونده و خواننده اجرا می­ نماید.

پیش‌درآمد معمولاً با ریتم­های سنگین و ملایم اجرا می­ گردد.

مانند پیش‌درآمد دشتی اثر استاد علی تجویدی

 

 

 

چهارمضراب؛

قطعه ­ایست ضربی که نوازنده قبل از شروع آواز یا در بین آواز اجرا می­ کند و معمولاً همراه تنبک و با ریتم­ های شاد و تند اجرا می­ شود.

مانند چهارمضراب دشتی اثر استاد جلیل شهناز

 

 

رِنگ؛

تزیینی نهائی ست برای نشان دادن خاتمه­ ی نوازندگی.

درواقع پس از اجرای پیش‌درآمد، چهارمضراب، آواز و  تصنیف، رِنگ آخرین قطعه ­ایست که برنامه­ ی موسیقی را به پایان می ­رساند.

مانند رِنگ ابوعطا

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی

مثال این مطلب در آلبوم شنونده پارسی با اجرای قطعاتی از استاد علی تجویدی و استاد جلیل شهناز همراه است.

برای خرید آلبوم و کتاب شنونده پارسی به وب سایت رسمی جلیل سجاد مراجعه نمایید.

پدال

همه چیز دربارۀ پدال های پیانو

همه چیز دربارۀ پدال های پیانو…

استفاده درست از پدال بخصوص در موسیقی اهمیت زیادی دارد.

تعداد پدال ها بسته به نوع پیانو متغیر است. در پیانوهای رویال یا grand piano هر سه نوع پدال موجودند ولی در پیانو های کوچک یا مینی پیانوهای عمودی معمولا فقط پدال های راست و چپ وجود دارند.

پدال راست:

به نام پدال “فورته” یا sustain نیز معروف است ولی چون نسبت به بقیه پدال ها استفاده بیشتری از آن می شود به اختصار به آن پدال می گوییم. این پدال از فرود آمدن دمپرها بر سیم ها جلوگیری کرده و در نتیجه سیم ها حتی اگر انگشت را از روز کلاویه برداریم به ارتعاش ادامه داده و صدای حاصل غنی تر و پر طنین تر می شود.

پدال چپ:

که به آن “una corda” و پدال نرم هم گفته می شود. یک نت در پیانو معمولا از دو یا سه سیم تشکیل شده که همه در یک صدا کوک شده اند.این پدال چکش ها  را در پیانوی رویال به شکلی جابجا می کند تا فقط بر یک یا دو سیم ضربه بزنند و در پیانوهای عمودی چکش ها را به سیم ها نزدیکتر می کند.در نتیجه صدا تا حدودی گنگ یا اصطلاحا “تو دماغی” به گوش می رسد. به همین دلیل به آن تک سیمی یا “und corda” ( به ایتالیایی و به معنی یک سیم) گفته می شود چون که چکش ها را به اندازه یک سیم جابجا می کند.

  پدال میانی:

این پدال که در سال ۱۸۷۴ توسط کمپانی Steinway معرفی شد و به نام پدالsostenuto  نیز شناخته می شود، واژۀ sostenuto درواقع در زبان ایتالیایی به معنی همان sustain است. کارکرد این پدال در  پیانوهای رویال و عمودی متفاوت است. در پیانو های عمودی این پدال یک پرده نمدی را در مقابل چکش ها قرار می دهد و به این وسیله صدای حاصله بسیار آهسته تر و خفه به گوش می رسد و به آن پدال خفه کن هم می گویند.  در پیانوهای رویال توسط این پدال می توان مجموعه ای از نت های انتخاب شده را ( البته با محدودیت) برای پایدار بودن صدا انتخاب کرد به طوری که این نت یا نت های انتخاب شده طنین دار به گوش می رسند درحالیکه نت های دیگر بطور عادی خاتمه می پذیرند.

روش استفاده از آن به صورت زیر است:

۱-      ابتدا یک نت یا آکورد را برای پایدار بودن انتخاب می کنیم

۲-      آن را اجرا می کنیم

۳-      در همان حال که کلاویه ها را نگه داشته‌ایم پدال میانی را با پای چپ فشار می دهیم

۴-      کلاویه ها را رها می کنیم

۵-      می بینیم که صدای این نت ها همچنان ادامه پیدا می کند..

۶-      در حالیکه صدای این نت ها همچنان به گوش می رسد می توانیم نت های دیگر را هم بنوازیم بطوری که این نت ها ادامه دار نباشند. کاربرد این پدال برای پیانیست های همراه ووکال حیاتی است.

یک پیانیست مجارستانی به نام لوئیس کنتنر عقیده داشت که استفاده مناسب  از پدال فورته نیمی از چیزی که به نام “لحن خوب” در پیانو می شناسیم را ایجاد می کند. یک پیانیست با “لحن خوب” می تواند صدای دلنشین تری را تولید کند.

درواقع کاری که یک پیانیست با پایش انجام می دهد به اندازه عمل دستش  حائز اهمیت است. دلیل اصلی وجود پدال در یک کلام “زمانبندی” است.

پدال را به اشکال مختلفی می توان در تولید یک صدا استفاده کرد:

قبل از صدا (که بعنوان پدال گیری پیش بینی شده شناخته می شود)

همزمان با صدا بعد از صدا ( که بعنوان پدال گیری سنکوپ شده شناخته می شود)

زمان رها کردن پدال دارای اهمیتی حیاتی برای زمانبندی است و چنانچه بیش از حد لازم نگه داشته شود سبب تراوش صدا از آکوردی به آکورد دیگر و و در نتیجه نا مفهومی اصوات می شود.

برای این که بتونید از پدال ها با مهارت و آگاهانه استفاده کنید پاشنه پا را بر روی زمین قرار داده و آن را همراه با نوک پنجه خود حرکت دهید در این حالت پای شما عمل یک لولا را شبیه سازی می کند.

این روش برای یک کنترل خوب حیاتی است و شما را قادر می سازد که پدال ها را به موقع فشار دهید تا بتوانید صدایی شفاف و واضح تولید کنید.

استفاده از پدال به صورت ضربه ای و ضربه زدن ناگهانی به آن اشتباه است. هیچ چیز بدتر از این نیست که در هنگام فشار دادن پدال صدای جیغ یا صدایی شبیه موش! را بشنوید. در این مواقع اتصالات پدال را توسط یک ماده روغنی روان کنید و یا به یک تکنیسین پیانو رجوع کنید.

pedals

کاربرد پدال در پیانو (دیجیتال ، آکوستیک)

کاربرد پدال در پیانو

تمام پیانوهای دیجیتال دارای پدال هستند و به شما اجازه می دهند که همانند پدال Sustain نت های نواخته شده را کنترل کنید.  نوع معمولی آنها فقط یک حالت دارد به عبارتی یا Sustain بصورت کامل گرفته شده و یا بصورت کامل بسته است. هرچند از طریق کنترلهای موجود می توان میزان Sustain را کم یا زیاد کرد اما یک نوازنده حرفه ای معمولآ به پدالی احتیاج دارد که به هنگام نوازندگی بتواند میزان Sustain را کم و زیاد کند.

در انواع مرغوب پیانوهای دیجیتال این مشکل رفع شده و پدال Sustain می تواند در چندین حالت میزان کشش داده شده به نتها را کنترل کند.

واقعیت آن است که کیفیت صدا و Action پیانوهای دیجیتال به قدر پیشرفت کرده که بسیاری از نوازندگان مطرح دنیا از این سازها استفاده می کنند. اگر با یکی از انواع مرغوب آن یک ساعت کار کنید و سپس سراغ یک پیانو آکوستیک بروید، متوجه خواهید شد که Action پیانو دیجیتال حتی می تواند بهتر از پیانو آکوستیک باشد.

پدال ها، اهرمهای پایی هستند که به کمک آنها، نوازنده، کیفیت و حالت صدای ساز را کنترل می کند. پیانوهای امروزی عموماً دارای سه پدال هستند. ولی نمونه هایی با تعداد پدال بیشتر یا کمتر نیز یافت می شود.

در پیانوهای سه پداله، پدال سمت راست را پدال طنین (sustain pedal)، میانی را پدال تمرین (sustenuto pedal) و سمت چپ را پدال نرم (soft pedal) گویند که در زیر به بررسی آنها خواهیم پرداخت.

۱- پدال طنین یا پدال فورته (sustain pedal)

در کنار بیشتر سیم های پیانو، یک قطعه کوچک نمدی به نام دمپر یا خفه کن وجود دارد که بعد از ضربه زدن نوازنده به کلاویه و بلافاصله بعد از بلند شدن انگشت از روی آن، دمپر به سیم یا سیم ها چسبیده و مانع از ادامه ارتعاش آن شده و لذا صدای حاصل قطع می گردد. با گرفتن پدال sustain، همه دمپرها از سیم ها فاصله گرفته و بدین ترتیب صدای ساز حتی با برداشتن انگشتان از روی کلاویه همچنان ادامه می یابد و در نتیجه، صدای ساز پرطنین تر به گوش می رسد.

۲- پدال میانی یا پدال تمرین (sustenuto pedal)

کارکرد این پدال در پیانوهای گراند و دیواری متفاوت است. در بیشتر پیانوهای گراند، با استفاده از این پدال، می توان مجموعه ای از نت های انتخاب شده را (البته با محدودیت) برای پایدار بودن صدا انتخاب کرد. به طوری که این نت یا نتهای انتخاب شده پرطنین به گوش برسند درحالی که نت های دیگر به طور عادی خاتمه یابند.

در پیانوهای دیواری، با گرفتن این پدال، یک پرده نمدی مابین چکش ها و سیم ها قرار گرفته و در نتیجه صدای حاصله بسیار آهسته و خفه به گوش می رسد. به همین دلیل به آن پدال تمرین می گویند.

۳- پدال نرم (soft pedal یا una corda pedal)

با گرفتن این پدال، چکش ها به سیم ها نزدیکتر شده و لذا از شدت ضربه به سیم یا سیم ها می کاهد. در نتیجه شدت صدای حاصله کمتر و البته کیفیت و جنس صدای ساز نیز تغییر می کند.

 

برگرفته از وبلاگ رسمی شرکت برگمولر

تفاوت تصنیف و آواز

تفاوت تصنیف و آواز (در موسیقی ایرانی)

به‌طورکلی اجرای آواز درجه­ ی مهارت و تسلط یک خواننده به‌ردیف موسیقی و ظرایف آوازخوانی را نشان می­ دهد.

زیرا خواننده خود بر روی اشعار طراحی ملودی نموده و درواقع آهنگسازی می­ نماید و به‌صورت بداهه و بلادرنگ اجرا می­ کند.

اما در تصنیف و ترانه این قضیه برعکس است و هرکسی در جایگاه خویش قرار می­ گیرد.

ابتدا آهنگساز یک ملودی را خلق نموده، سپس گوینده­ ی شعر یا ترانه‌سرا دست‌به‌کار شده و بر روی ملودی کلمات شعر را قرار می­ دهد.

پس‌ازآنکه تنظیم­ کننده­ ی آهنگ، ملودی را برای سازهای مختلف ارکستر تنظیم نمود، ارکستر آن را اجرا کرده

و درنهایت، خواننده طبق سلیقه و نظر آهنگساز کلام تصنیف را می­ خواند.

تصنیف خود به انواع مختلف با عناوین ترانه، نشید، سرود و غیره تقسیم می­ گردد.

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی

این مطلب در آلبوم شنونده پارسی توسط گوینده شرح داده شده است.

برای خرید آلبوم و کتاب شنونده پارسی به وب سایت رسمی جلیل سجاد مراجعه نمایید.

مفهوم اصطلاح تحریر یا چهچه

تحریر؛

 

برای تزئین شعر و ایجاد تنوع در آواز، حالاتی از صوت بکار می‌رود که عوام به آن چهچه یا چهچهه می‌گویند.

و ما در موسیقی آن را بانام تحریر می­شناسیم.

زیروبمی، سرعت و مدت تحریر بایستی متناسب بافرم شعرخوانی اجرا شود.

کلماتی نیز در تحریر بکار می­ رود مانند دوست، یار، امان، وای، عزیز، حبیب و غیره که می­ بایست با مفهوم و معنای شعر مرتبط باشد.

به این کلمات ادوات تحریر گفته می­ شود.

 

به یک تحریر بم در همایون توجه فرمایید.

به یک تحریر اوج در گوشه ­ی عراق توجه فرمایید

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی

این مطلب در آلبوم شنونده پارسی توسط گوینده شرح داده شده و آقایان جلیل سجاد و کیانوش احسانی آواز آن را اجرا نموده اند.

برای خرید آلبوم و کتاب شنونده پارسی به وب سایت رسمی جلیل سجاد مراجعه نمایید.

مفهوم اصطلاح ضربی خواندن

ضربی خواندن؛

 

اگر خواننده در بین یا انتهای آواز ابیاتی را با ریتـم و همراهی تنبک اجرا کند، اصطلاح ضربی خواندن بکـار می­ رود، مانند ضربی ابوعطا

 

آن پـری چو ازبهـر دلبـری، زلف عنبریـن شانـه می­کند

 در جهان هرآن دل­که بنگری، بی­قرار و دیوانه می­کند

با چنین جمال ­گر توای صنم، یک‌زمان زنی در حرم قدم

همچو کافران مؤمن حرم، رو به‌سوی بتخانـه می­کند

               (فرخی یزدی)

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی

این مطلب در آلبوم شنونده پارسی توسط گوینده شرح داده شده و جناب آقای حمیدرضا خدادادی آواز آن را اجرا نموده اند.

برای خرید آلبوم و کتاب شنونده پارسی به وب سایت رسمی جلیل سجاد مراجعه نمایید.

تاریخچه و طبقه بندی ساز ارگ (کیبورد) ۲

تاریخچه ساز ارگ:

سازهای کیبوردی از سه قرن قبل از میلاد مسیح هم وجود داشته اند که به ارگ های لوله ای تکامل پیدا کردند تا بعدها که به سازهای قابل حمل نظیر پورتیتو و ارگ پوزیتیو رسیدند. سازهای کلاویکورد و هارپسیکورد در قرن چهاردهم ساخته شدند. زمانی که تکنولوژی بهبود یافت کیبوردهای پیچیده تر ساخته شدند. شامل کیبورد و ارگ ۱۲ صدایی که هنوز هم مورد استفاده قرار می گیرد. در ابتدا صفحه کیبورد یک ساز، فقط می توانست یک مقدار خاص صدا تولید کند. در قرن هجدهم پیانوفورت اختراع شد که طریقه جدیدی از کنترل میزان و شدت صدا را توسط میزان فشار اعمال شده توسط فشار دادن کلید را ارائه می کرد.

قدم بعدی طراحی تکنولوژی صدای الکترونیک بود. اولین ساز، دنیس دور بود که توسط واکلاو پروکاپ داویس در سال ۱۷۵۳ ساخته شده بود. این ارگ (کیبورد) با ۷۰۰ سیم موقتا الکترونیک شده بود تا کیفیت صوتی آن را تقویت کند. ۷ سال بعد جین بپتایس، کلاوسین الکتریک را درست کرد. این ارگ و کیبورد موسیقی با پلاکترا و فعالی سازی توسط الکتریسیته ارائه شده بود.
هر دو این ارگ ها از الکتریسیته برای تولید صدا استفاده نمی کردند. الیشا گری یک ساز موسیقی الکترونیک به نام تلگراف موزیکال اختراع نمود. این ارگ از ارتعاش مدار الکترومغناطیس، صدا تولید می کند. او یک اوسیلاتور (نوسانگر) تک نت ابتدایی برای آن ارائه کرد. در قدم بعدی او یک بلندگو شامل دیافرام برای قابل شنیده شدن دیتا به آن اضافه کرد.

در سال ۱۹۰۶ ، لی دی فارست، ترایود الکترونیک والو را اختراع کرد. در ۱۹۱۵ او اولین ساز لامپ خلاء، پیانوی صوتی را اختراع کرد. تا زمان اختراع ترانزیستور، لامپ خلاء جزئی ضروری در سازهای الکترونیک بود.

در سال ۱۹۳۵ ، ارگ اسطوره ای همند معرفی شد. این ارگ قادر به تولید صداهای پلی فونی و چندصدایی بود. توسعه های بیشتری در صنعت ارگ و کیبورد توسط “موسیقی ساز چمبرلین” در سال های ۱۹۴۰ و ملوترون در اوایل سالهای ۱۹۵۰ انجام شد.

اولین قدم بسوی پیانو الکترونیک توسط رودز با پری پیانو برداشته شد. یک ساز سه و نیم اکتاو. نسل بعدی این ساز قادر به انجام خود تقویت سازی صدا بود. در سال ۱۹۵۵ کمپانی وارلیتزر اولین پیانوی الکتریک را بنام ۱۰۰ عرضه نمود.

اختراعات سینتی سایزرهای موسیقی در سالهای ۱۹۶۰ قدمی به سوی ارگ مدرن امروزی بود. هرچه تکنولوژی توسعه بیشتری یافت، سینتی سایزرهای بزرگ به سازهای قابل حملی تبدیل شدند که می توانستند در اجراهای زنده نیز بکار برده شوند.

این امر از سال ۱۹۶۴ وقتی باب موگ سینتی سایزر موگ خود را تولید می کرد، شروع شد. این سینتی سایزر کلیدهای خودش را نداشت ولی نسل بعدی با کیبوردهای سرخود مجهز شدند. این ارگ (کیبورد) مونوفونیک بود و فقط قادر به تولید یک نت در یک زمان واحد بود. بعضی از سازها مانند EML 101 و ARP Odyssey و موگ سونیک ۶ پلی فونی بوند که به این معناست که می توانستند بیشتر از یک یا دو و یا بیشتر کلید را همزمان با آنها فشرد و صدا تولید کرد. نسل های بعدی ارگ های الکترونیک تلفیقی از مدارهای ارگ و سینتی سایزرها بودند. مانند پولی موگ ، Opus 3 و آرپ آمنی.

ساخت رابط دیجیتال سازهای موسیقی MIDI به عنوان یک استاندارد برای انتقال کدهای دیجیتال تحول بزرگی در تکنولوژی ارگ ها و کیبورد ها به وجود آورد.

 

***********************************************************************

طبقه بندی ارگ

بعضی از سازندگان و فروشندگان، محصولات ارگ و کیبورد خود را در این گروه بندی های زیر تقسیم می کنند :

دیجیتال پیانو : یک ارگ و کیبورد الکترونیک که برای تولید صدا و احساس نوازندگی به مانند پیانوی آکوستیک طراحی شده است.

پیانوی استیج : یک نوع از دیجیتال پیانو که برای استیج یا اجرای زنده طراحی شده است.

سینتی سایزر : ارگ های الکترونیکی که از سینتی سایزرهای صدای گوناگون برای تولید محدوده وسیعی از صداها استفاده می کنند.

تنظیم کننده : ارگ های الکترونیکی که می توانند یک محدوده از صداها را به خوبی برای همراهی اجرا کننده تولید کنند و معمولا توسط دست چپ نواخته می شوند. یک ارگ تنظیم کننده معمولا گروه های تک نفره نیز خوانده می شود.

در مقایسه با دیجیتال پیانوها یا پیانوهای دیجیتال، ارگ های (کیبوردهای) الکترونیک معمولا قیمت پایین تری دارند و کلیدهای کمتر شبیه به پیانو و سبک تر دارند ولی کنترل های بزرگ فرعی بسیار بیشتری دارند و معمولا شامل یک بلندگو روی ارگ هم هستند. برخلاف سینتی سایزر، هدف اصلی ارگ تمرکز بر روی جزئیات کنترل صدای پارامتری سینتی سایزری نیست.

 

نویسنده: مجید بهبهانی

تاریخچه ساز ارگ (کیبورد) ۱

تاریخچه ساز ارگ (کیبورد)

سالهاست که ساز کیبورد در ایران در ارکسترهای پاپ و مجالس و جنگهای شادی و … به چشم می خورد و هنوز دید دوگانه ای نسبت به این ساز وجود دارد.

بسیاری از بزرگان موسیقی کشور، کیبورد را به عنوان یک ساز قبول ندارند و حتی در هنرستان و دانشکده های موسیقی ایران نیز رشته ای برای فراگیری این ساز وجود ندارد و اساتید موسیقی ایران عمدتاً معتقدند که برای نوازندگی کیبورد باید پیانو را فرا گرفت و سپس تکنیکهای پیانو را روی کیبورد پیاده کرد.

این دید ناشی از این است که کیبورد را سازی غیر مستقل و مشتق شده از پیانو می دانند و معتقدند که بهترین مسیر برای یادگیری نوازندگی کیبورد، همان یادگیری پیانو است.

باز این دیدگاه خیلی بهتر از دیدگاه عامیانه است که تصور می کنند کیبورد (به زعم آنان ارگ) همه چیز را خودش اجرا می کند و نوازنده فقطstop/stat می کند (چیزی شبیه کار Dj).بد نیست با نگاهی به تاریخچه کیبورد و شناسایی نسلهای این ساز، کمی بیشتر با آن آشنا شویم و علت این دیدگاه ها را بررسی کنیم.

میدانیم که ارگ (Organ) از مهمترین سازهای قرون وسطی (۱۰۰۰ – ۱۴۵۰) است که بسیاری از علوم مهم موسیقی مانند گام و فواصل تمپره، کنترپوان، بافت های هموفونیک و پولی فونیک و هارمونی و… بر روی این ساز و توسط نوازندگان این ساز شکل گرفت.

سخت ترین نت خوانی مربوط به ساز ارگ بوده که بر روی سه خط حامل (خط پایین برای پدالهای باس، خط وسط برای دست چپ و خط بالا برای دست راست) نوشته می شد.

وسعت این ساز چیزی در حدود ۵/۹ اکتاو (دو اکتاو بیشتر از پیانو های امروزی) بوده است.

از سال ۱۷۰۹ که پیانو توسط کریستوفری اختراع گردید، بسیاری از ارگ نوازان به نوازندگی پیانو پرداختند و تکنیکهای چند صد ساله ارگ را به پیانو منتقل نمودند. بسیاری از آثار یوهان سباستیان باخ (ارگ نواز و آهنگساز شهیر آلمانی) که امروزه با پیانو نواخته می شوند، برای ارگ (و حتی قبل از اختراع پیانو) نوشته شده بودند.

با اختراع ساز پیانو و ورود به دوره های کلاسیک و رمانتیک، پیانو شدیداً مورد توجه نوازندگان و آهنگسازان قرار گرفت و نقش ارگ که مهمترین ساز تا آن دوره بود کمرنگ شد و این روند تا سال ۱۹۳۴ که لارنس هاموند ارگ برقی خود به نامHammond organ را ارائه کرد، ادامه داشت.

در آن سالهااز طرفی نوازندگی پیانو به سبب تلاش بزرگانی مثل چرنی(۱۷۹۱ – ۱۸۵۷)، لیست (۱۸۱۱ –۱۸۸۶)، شوپن (۱۸۱۰ – ۱۸۴۹) و … به اوج خود رسیده بود و از طرفی موسیقی جاز از سال ۱۹۲۰ شروع به رشد کرده بود و ساز ارگ به خاطر قابلیتهای زیاد و قدرت مانور بالایش محبوبیتی در میان نوازندگان پیدا کرده بود.

از طرف دیگر تب استفاده از وسایل برقی در اروپا و آمریکا در حال گسترش بود و داشتن وسایل برقی را نشان مدرنیته و اشرافیت می دانستند. و همه این عوامل در محبوبیت و فراگیر شدن ارگهای برقی سهیم بودند.

از سال ۱۹۳۴ که ارگهای هاموند به بازار آمد گروه‌های موسیقی گاسپل (که موضوع اصلی آنها باورهای زندگی مذهبی مسیحیان بود) از این ساز استقبال کردند و جیمی اسمیت، نابغه موسیقی جاز که در ابتدا پیانیست بود این ساز را وارد موسیقی جاز کرد. این نسل اول ارگهای الکترونیکی بود که نوازندگان آن عمدتاً یا پیانیست بودند و یا همان ارگ نوزان مکتب قدیم بوده‌اند که به دلیل تنوع صدای ارگ‌های برقی و تهیه آسان آن به این ساز روی آورده بودند (ارگ‌های قدیمی بسیار بزرگ و پیچیده و غیرقابل حمل و گران بودند). نسل دوم ارگ‌های الکترونیکی که کیبورد نامیده می‌شوند امکانات بیشتری را در اختیار نوازنده قرار می‌دادند.

وجود صداهای مختلف، ریتم‌های متنوع، آکوردها و همراهی‌های اتوماتیک و امکان خلق صداهای جدید و غیرواقعی از جمله امکاناتی است که این کیبوردها در اختیار نوازنده قرار می‌داد و بنابراین نوازنده مجبور بود علاوه بر نوازندگی‌ روی کلاویه‌ها، طرز کار ساز و استفاده از آبشن‌های مختلف را نیز بیاموزد.

در این دوره، نوازندگان به دلیل رویارویی با صداهای جدید و امکانات غیرقابل تصوری که ساز کیبورد به آنها ارائه می‌کرد، دچار نوعی شیفتگی شدند و به طرز افراطی از صداها و افکت‌های غیرطبیعی در کارهایشان استفاده می‌کردند.

گاه همه هدفشان خلق صداهای جدید و عجیب بوده و سیتی‌سایزرها نیز این امکان را به آنها می‌دادند.گاه دیده می‌شد که در کنسرت‌ها و اجراهای زنده، نوازنده کیبورد، قطعه را از پیش در حافظه دستگاه قرار می‌داد و در هنگام اجرا کار خاصی انجام نمی‌داد.
در حقیقت نوازندگان کیبورد نسل دوم بیشتر دچار نوعی تکنولوژی‌زدگی و سوءاستفاده از امکانات کیبورد و گاه عوام فریبی بودند. کافیست نگاهی به کلیپ‌های موسیقی چند دهه پیش بیندازیم و ببینیم که نوازندگان کیبورد چگونه با حرکات نمایشی قصد بزرگنمایی کار خود و گاه را دارند.

این نسل هرگز قدرت نوازندگی نسل قبلی خود را نداشته و دچار ابتذال و انحرافات زیادی شده است. اغلب اوقات سعی می‌کردند تا به وسیله کیبورد کاری کنند که در توان سازهای دیگر نباشد. گاه در استفاده از صدای یک ساز، از گستره صوتی آن خارج می‌شدند و یا تکنیک‌هایی که در توان اجرای آن ساز نبود را با آن اجرا می‌کردند و هر نوع بدعت‌گذاری را خلاقیت می‌نامیدند.

آنها بیشتر از اینکه روی تکنیک و نوازندگی خود کار کنند، روی کار با دستگاه و ترکیب صداها و افکتها و … کار می کردند.با پیشرفت تکنولوژی و علم صدابرداری و ورود سمبل‌ها به عرضه موسیقی و تکراری شدن و فروکش کردن تب موسیقی الکترونیک خیال‌پردازانه و ظهورsample player ها که نسل بعدی سینتی‌سایزرها بودند نوازندگانی پا به عرصه گذاشتند که گویا از نوازندگی نسل قبل خود خسته و عاصی بودند.آنها برای استفاده بهتر از صداهای مختلف به مطالعه ارکستراسیون و سازشناسی پرداختند و بجای به استهزاء گرفتن سازهای دیگر، به گوش کردن دقیق‌تر آن سازها پرداختند. برای آنها، کیفیت اجرا و موزیکالیته از هرچیز دیگری مهمتر بود.

موارد مهمی که سال‌ها بود که جدی گرفته نمی‌شد دوباره اهمیت پیدا کرد و کتاب‌هایی برای بسط و گسترش تکنیک‌های کیبورد تالیف گردید، نوازندگان نسل سوم با بهره‌گیری از تکنیک‌های جدّ خود (ارگ) و تکنولوژی جدید، شیوه‌ای نو در نوازندگی را بنا نهادند و وابستگی خود را به پیانو قطع کردند (گرچه تکنیک‌های پیانو از همان ابتدا از ارگ به عاریت گرفته شده بود).

امکانات بسیار زیاد دستگاه و صداهای بسیار طبیعی و کلاویه‌های حساس کیبوردهای جدید نوازنده را مجبور کرده است تا برای استفاده درست از آنها، علومی مثل سازشناسی ریتم‌شناسی، سبک‌شناسی، هارمونی و … را نیز در کنار نوازندگی روی کلاویه‌ها، فرا بگیرد.مثلاً برای اجرای یک قطعه گیتار فلامنکو روی کیبورد، نوازنده باید با گیتار فلامنکو، تکنیکهای رایج آن، ریتمهای فلامنکو و … آشنا باشد و یا مثلاً برای نوازندگی بالابان (دودوک) باید علاوه بر آشنایی با این ساز بتواند از امکاناتی نظیر پدال دمپر، پیچ بند (pitch bend)، لایت بند (light bend)، حساسیت لمس کلاویه (tuch sensivity) و … به خوبی استفاده کند که این نیازمند داشتن گوشی قوی و حساس و دقت و توان اجرایی بالا می باشد.

به همین دلیل است که در اکثر ارکسترهای پاپ امروزی، نوازنده کیبورد، رهبر و یا سرپرست گروه است.

یک نوازنده نسل سوم کیبورد این قابلیت را دارد (باید داشته باشد) که اگر در یک ارکستر مثلاً نوازنده گیتار بیس مشکلی برایش پیش آمد و در اجرا حاضر نشد، (نوازنده کیبورد) نقش او را دقیقاً اجرا کند.

در کشورهایی که دید بازتری نسبت به موسیقی دارند، سالهاست که نوازندگی کیبورد را در رشته های خود جای داده و برای آن کتب و سرفصل های آموزشی تعیین نموده اند ( دانشگاه ها و آکادمی هایی مثلBerkeley ، Mel bay،Trinity و …).در ایران نیز موج جدیدی از نوازندگان نسل سوم کیبورد در حال شکل گیری است که شاید بتوان گفت بیشتر پیرو نوازندگان نسل اول (نوازندگان سبک جاز) هستند و البته راه زیادی برای رسیدن به استانداردهای نسل سوم ندارند چرا که ایران نسل دوم نوازندگی کیبورد را بهتر از هرکجای دیگر دنیا تجربه کرده است و می توان آینده خوبی را برای نوازندگی کیبورد در ایران پیشبینی کرد، البته این در حالی است که در ایران هنوز کیبورد و ارگ را یکی می دانند.

مفهوم اصطلاح آواز خواندن؛

قطعات با کلام یا آوازی؛

آواز خواندن؛

 

هنگامی‌که خواننده اشعاری از بزرگان ادب پارسی انتخاب نموده و با تبحر خود بر روی آن ملودی خلق کرده و در گوشه‌های مختلف یک دستگاه اجرا نماید، اصطلاحاً می­ گویند خواننده آواز می­ خواند.

این اشعار معمولاً از بزرگانی چون حافظ، سعدی، مولانا و دیگر ادبا و عرفا انتخاب می­گردد و در هر دستگاهی قابل‌اجراست.

ویژگی مهم آواز آن ست که ریتم نداشته و مدت کشش‌ها و سکوت‌های انتهای کلمات شعر آزاد می­باشد.

 

به قطعه ­ای آوازی در مایه­ ی دشتی گوش می­دهیم

غزل­ سرایـی ناهید صرفه­ ای نبرد             در آن مقام که حافظ برآورد آواز

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی

این مطلب در آلبوم شنونده پارسی توسط گوینده شرح داده شده و جناب آقای محمد رضا خانی آواز آن را اجرا نموده اند.

برای خرید آلبوم و کتاب شنونده پارسی به وب سایت رسمی جلیل سجاد مراجعه نمایید.

photo_2017-09-27_11-59-46

سعید ادیب (خواننده)

سعید ادیب (خواننده)

(متولد دی­ماه ۱۳۵۳ – اصفهان)

اساتید:

آواز ایرانی را در مکتب استاد علی‌اصغر شاهزیدی و شاگردان برجسته ­ی ایشان آموخت.

همچنین از محضر استاد محمدرضا شجریان و مرحوم دکتر حسین عمومی نیز استفاده نموده است.

فعالیت‌های هنری:

آلبوم گفت و شنید به آهنگسازی پیمان سلطانی و آواز سعید ادیب و غلامرضا رضایی انتشار ۱۳۹۵ از فعالیت‌های برجسته­ ی ایشان است.

photo_2017-09-27_11-59-59

نوید نوروزی (خواننده و نوازنده)

 نوید نوروزی (خواننده و نوازنده)

(متولد خردادماه ۱۳۶۶- اصفهان) فوق‌لیسانس فلسفه

اساتید:

در سن ۱۰ سالگی برای آشنایی با اوزان مختلف نزد استاد شاهین شیخ بهایی به فراگیری تنبک‌ مشغول شد و در ۱۳ سالگی به یادگیری سه‌تار نزد امیر مسعود امیری پرداخت.

نکته قابل‌توجه که تأثیر چشمگیری در پرورش تفکر او نسبت به موسیقی‌ داشته است، رابطه خویشاوندی او با استاد علی‌اصغر شاهزیدی بوده است. او از دوران کودکی نزد استاد به تحصیل ردیف موسیقی آوازی پرداخت و همراهی با استاد باعث شد که از محضر بزرگانی چون شهناز و کسایی بهره ببرد و فرم آواز مکتب اصفهان را هرچه بیشتر تکمیل نماید. وی از محضر استاد تقی‌ سعیدی، استاد منصور اعظمی کیا و دکتر پدرام پهلوان نیز بهره برده است.

فعالیت‌های هنری:

وی از بدو ورود به ایران به تشکیل ارکستر سمفونیک نقش‌جهان همت گماشت و در اردیبهشت ۱۳۹۵ به مناسبت هفته‌ی نکوداشت اصفهان همراه با استاد حسام‌الدین سراج و علیرضا مظاهری به‌عنوان خواننده با ارکستر همراهی کرد.

اولین آلبوم موسیقی او به‌زودی به بازار موسیقی‌ عرضه خواهد شد که حاصل همکاری مشترک او با استاد جواد لشگری است.

او پروژه‌ی مشترکی با استاد کامبیز روشن‌روان دارد که در سال ۹۶ منتشر خواهد شد…

photo_2017-09-27_11-57-59

سروش نبوی (خواننده و نوازنده و آهنگساز)

سروش نبوی (خواننده و نوازنده و آهنگساز) شنونده پارسی

(متولد مهرماه ۱۳۶۱- اصفهان) مهندس برق الکترونیک و کارشناس ارشد ادبیات فارسی

اساتید:

از چهارده‌سالگی فراگیری تار و سه­ تار را آغاز نمود و از اساتیدی چون شهرام میرجلالی، هوشنگ ظریف بهره برد. همچنین افتخار درک محضر استاد کسایی و کسب فیض از ایشان را داشته است. وی از محضر استاد جمشید محبی هم برای درک ریتم استفاده نموده و دوره هارمونی، سلفژ، سازشناسی و ریتم را با آقای سعید هنرمند گذرانده است. آواز را نیز در کلاس درس استاد علی‌اصغر شاهزیدی آموخته است.

فعالیت‌های هنری:

تدریس تار و سه ­تار از سال ۱۳۸۴

همکاری با گروه­های مختلف و اجراهای متعدد در قالب آهنگساز، تنظیم ­کننده و نوازنده

 

photo_2017-09-23_11-34-13

مسعود رزاز زاده (خواننده)

مسعود رزاز زاده (خواننده)

(متولد فروردین­ماه ۱۳۶۷- اصفهان)

 

 

اساتید:

علاقه‌مندی وی به موسیقی از دوران کودکی آغاز گشت و در سال ۱۳۷۹ فراگیری مقدماتی آواز و ردیف­های موسیقی سنتی را نزد قاسم معمار زاده مدرس آواز و عضو انجمن خوشنویسان ایران شروع کرد. وی از سال ۱۳۸۵ تاکنون نیز افتخار یادگیری آواز به‌صورت حرفه­ای نزد استاد گران‌قدر علی‌اصغر شاهزیدی را دارد.

فعالیت‌های هنری:

اجرای تصنیف دام نگاه، گفته بودم به آهنگسازی و تنظیم فرناد شاهزیدی

مصاحبه و اجرای زنده در شبکه نسیم، برنامه یک شهر یک ضیافت، شبکه یک سیما و راه شب رادیو

حائز رتبه دوم جشنواره موسیقی جوان در سال ۱۳۹۶

photo_2017-09-27_11-59-56

ابوالفضل ریاحی (خواننده)

ابوالفضل ریاحی (خواننده) شنونده ی پارسی

(آبان ماه ۱۳۶۴- اصفهان) لیسانس مهندسی نرم‌افزار

اساتید:

خوانندگی را از کودکی شروع کرده و ابتدا نزد پدر خود (از قاریان و مداحان شهر گز) آموزش‌دیده، سپس نزد اساتید آواز آقایان مجید جهاندار و سید رضا طباطبایی دوره ردیف آوازی را گذرانده و پس از آن در محضر استاد علی‌اصغر شاهزیدی اصول حرفه‌ای خوانندگی را آموخته است.

نوازندگی سه‌تار را نزد سروش نبوی و شهرام شاه ولایتی، پیانو را با جلیل سجاد، تنبک را با سجاد منصوری، فنون تصنیف‌خوانی و قواعد آهنگسازی را نزد فرناد شاهزیدی، تئوری موسیقی را نزد محمود سید هندی و قواعد تخصصی شعر و ادبیات را خدمت استاد سخای اصفهانی آموخته است.

فعالیت‌های هنری:

تدریس آواز در اصفهان و تهران و برگزاری کنسرت‌های متعدد

اجرای ۱۰ قطعه موسیقی که به تصویب مرکز تولید صداوسیما و شورای نظارت موسیقی رسیده است و از شبکه‌های مختلف رادیو و تلویزیون در حال پخش است.

هم‌اکنون نیز در حال ضبط و تولید دو آلبوم موسیقی است.

photo_2017-09-27_11-59-53

محمدرضا مصدقی (خواننده)

محمدرضا مصدقی (خواننده) شنونده ی پارسی

(متولد فروردین­ ماه ۱۳۵۳-گلپایگان) استاد دانشگاه

اساتید:

فراگیری موسیقی را نزد آقای احمد شایسته (در گلپایگان) به مدت دو سال (سال ۱۳۷۴ و ۱۳۷۵) آغاز نمود و با ردیف آوازی استاد عبداله دوامی آشنا شد. سپس به یادگیری ردیف آوازی، تکنیک­ های آوازخوانی و تلفیق شعر و موسیقی (مکتب آوازی اصفهان) نزد استاد علی‌اصغر شاهزیدی به مدت ۱۶ سال (سال­ ۱۳۷۵ تاکنون) همت گمارد و نکات و مطالب فراوان هنری و اخلاقی از این استاد گران‌مایه فراگرفت. همچنین وی درباره آوازهای آوازه­ خوانان مکتب اصفهان غور و بررسی انجام داده که از آن جمله­ اند: استاد تاج اصفهانی، استاد ادیب خوانساری، استاد محمد طاهر پور و استاد منوچهر همایون­پور.

فعالیت‌های هنری:

اجراهای متعدد کنسرت موسیقی در دانشگاه صنعتی اصفهان و مراسم بزرگداشت استاد تاج اصفهانی در تخت فولاد اصفهان

photo_2017-09-27_11-59-51

امیرحسین محمد نظر (خواننده)

امیرحسین محمد نظر (خواننده) شنونده پارسی

(متولد شهریورماه ۱۳۵۲- اصفهان) فارغ‌التحصیل و کارشناس فرش دستباف

اساتید:

بنا بر علاقه­ ی زیادی که به موسیقی اصیل آوازی ایران داشت از زمستان ۱۳۷۵ در محضر استاد علی‌اصغر شاهزیدی به کسب فیض پرداخت و این افتخار همچنان ادامه دارد.

فعالیت‌های هنری:

وی در طول دوره‌ی آوازی خود خوانندگی ارکستر ملی دانشجویان به سرپرستی آقای حمیدرضا کاغذچی را در کارنامه‌ی خود دارد که اجرای کنسرت‌هایی در دانشگاه اصفهان و دانشگاه صنعتی اصفهان در سال ۱۳۸۴ ازاین‌دست است.

 

photo_2017-09-27_11-59-48

فریبرز کیوانداریان (خواننده)

فریبرز کیوانداریان (خواننده)

(متولد تیرماه ۱۳۴۳- اصفهان)

 

 

 

اساتید:

از کودکی علاقه­ ی عجیبی به خواندن داشت. پدر و مادرش نیز از صدای خوبی برخوردار بودند و این شوق سرانجام در سال ۱۳۷۱ وی را جهت یادگیری علمی و اصولی آواز به محضر استاد شاهزیدی رهنمون نمود.

فعالیت‌های هنری:

اجرای برنامه­ های متعدد برای سازمان‌های دولتی

photo_2017-09-27_11-59-44

پارسا حسن­ دخت (خواننده)

پارسا حسن­ دخت (خواننده) آلبوم شنونده پارسی

(متولد اردیبهشت­ ماه ١٣۶۶ اصفهان) مهندس متالورژی

 

اساتید:

فعالیت هنری را از سن ۱۰ سالگی آغاز نمود.

در رشته آواز نزد استاد طباطبایی،

فراگیری اصول صداسازی و ردیف طاهرزاده نزد حمیدرضا نوربخش،

شرکت در کارگاه آواز استاد محمدرضا شجریان،

تصنیف‌خوانی و وزن خوانی نزد کامیار فانیان

و فراگیری آواز مکتب اصفهان نزد استاد علی‌اصغر شاهزیدی

فعالیت‌های هنری:

اجرای کنسرت‌های متعدد با گروه‌های کهن، خاموش، رهاب، آریا و… در تهران، اصفهان، گرگان، تبریز، گنبد، بندر ترکمن، بوشهر، قونیه، هند و …

photo_2017-09-27_11-59-41

اسماعیل الله ­دادیان (خواننده)

اسماعیل الله ­دادیان (خواننده)

(متولد دی­ماه ۱۳۶۰- اصفهان) کارشناس اتاق عمل

اساتید:

از اوان کودکی از محضر غلامرضا الله دادیان (پدر)، سپس استاد محمدتقی سعیدی و استاد سید رضا طباطبایی بهره برد و از سال ۱۳۸۰ تاکنون افتخار شاگردی استاد علی‌اصغر شاهزیدی را دارد که نقش بسزایی در زندگی هنری وی داشته‌اند.

همچنین نزد استاد عبدالمجید کیانی(ردیف عبدالله دوامی) نزد استاد ماریو تقدسی(آواز کلاسیک و تکنیک‌های تنفس) به مدت چهار سال در محضر مرحوم استاد محمدرضا لطفی(کلاس‌های تحلیل ردیف و زیرساخت‌های ردیف، ضرب‌های ادواری) و همچنین از توصیه‌های فرناد و علی شاهزیدی(درزمینه­ ی اصول تصنیف‌خوانی و بیان لطایف و ظرافت‌های شعر و موسیقی) بهره برده است.

فعالیت‌های هنری:

اجرای کنسرت‌های متعدد از سال ۱۳۸۰ با گروه­ های مختلفی چون پل، رخشان، پرنیان، ارکستر ملی دانشجویان اصفهان و …

همکاری با سازمان صداوسیما از سال ۱۳۸۹ و تولید آثار فاخری به آهنگسازی فرنادشاهزیدی و مسعود تدینی

کسب مقام اول در رشته آواز در جشنواره جوان ۱۳۸۱ و ۱۳۸۲

کسب مقام نخست در جشنواره هنری جامعه پزشکان سال ۱۳۸۸

photo_2017-09-27_11-59-39

کیانوش احسانی (خواننده)

کیانوش احسانی (خواننده)

(متولد بهمن­ماه ۱۳۵۶- شهسوار)

اساتید:

شروع آواز حرفه‌ای از سال ۱۳۷۴ به ترتیب نزد استادان گران‌قدر، استاد تاجدار، استاد علی رستمیان، استاد حسام‌الدین سراج، استاد محمدرضا شجریان، استاد حمیدرضا نوربخش و استاد علی‌اصغر شاهزیدی (دوره­ ی عالی آواز و تلفیق شعر و موسیقی و فراگیری آواز مکتب اصفهان)

فعالیت‌های هنری:

اجرای کنسرت‌های متعدد با گروه‌های هزاردستان، مهرآیین، افتتاح، بسنا، همدلان نوا و مهر آوا

در کشورهای ایران، اتریش، یوگسلاوی، آلمان، مجارستان، یونان، مالزی و کره جنوبی

photo_2017-09-27_11-59-36

محمدرضا خانی (خواننده) شنونده پارسی

محمدرضا خانی (خواننده) شنونده پارسی

(متولد مردادماه ۱۳۴۹- اصفهان)

اساتید:

فراگیری آواز را از سال ۱۳۷۱ نزد استاد سید رضا طباطبایی آغاز نمود و در سال ۱۳۷۵ جهت تکمیل دوره‌ی آواز به محضر استاد علی‌اصغر شاهزیدی راه یافت و از راهنمایی‌های ایشان بهره­ مند شد. وی از سال ۱۳۸۵ نیز به مدت چهار سال از محضر استاد اکبر گلپایگانی کسب فیض نمود.

فعالیت‌های هنری:

تدریس آواز و اجرای تصنیف همراز من

photo_2017-09-27_11-59-34

نوید مقدس اصفهانی (خواننده) شنونده پارسی

نوید مقدس اصفهانی (خواننده)شنونده پارسی

(متولد مهرماه ۱۳۶۸- اصفهان) لیسانس الکترونیک

 

 

اساتید:

فراگیری موسیقی را سال ۱۳۷۸ با ساز سه­تار نزد محسن رزازی و محمد شجاعی آغاز نمود و از سال ۱۳۸۷ جهت تکمیل دوره ­ی ردیفِ‌سازی و بهره‌مندی از مبانی اکادمیک و اصول و تکنیک نوازندگی ساز تار، به محضر استاد هوشنگ ظریف راه یافت و در خدمت این استاد یگانه و دلسوز تلمذ نمود و موفق به دریافت تأییدیه و صلاحیت هنری از جانب این استاد گران‌قدر گردید.

در همان سال ۱۳۸۷ جهت فراگیری تکنیک­های آوازخوانی و تلفیق شعر و موسیقی به محضر استاد علی‌اصغر شاهزیدی شرفیاب شد و از راهنمایی‌های ایشان بهره­ مند شد و هم‌اکنون در خدمت این استاد گران‌مایه کسب فیض می­نماید.

او نقطه­ ی عطف زندگی خود را افتخار آشنایی با استادان علی‌اصغر شاهزیدی و هوشنگ ظریف می‌داند که علاوه بر موسیقی، هنر اخلاق وزندگی را از این دو استاد گران‌قدر فراگرفته و سرلوحه­ ی زندگی خود قرار داده است.

فعالیت‌های هنری:

تدریس سازوآواز از سال ۱۳۹۰

همکاری با گروه دلشدگان و اجرای موسیقی خسرو و شیرین نظامی به همراه پروفسور پرویز ممنون

 http://www.jalilsajad.com/product/%d8%b4%d9%86%d9%88%d9%86%d8%af%d9%87%c2%ad-%db%8c-%d9%be%d8%a7%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a2%d9%84%d8%a8%d9%88%d9%85-%d8%b5%d9%88%d8%aa%db%8c-%d9%88-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d9%85%d8%aa%d9%86-%d8%a8/

photo_2017-09-27_11-59-31

محسن جعفری(خواننده) آلبوم شنونده پارسی

محسن جعفری (خواننده) آلبوم شنونده پارسی

(متولد بهمن­ ماه ۱۳۶۵- اصفهان) کارشناس ارشد حقوق

اساتید:

از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ فراگیری ردیف و دستگاه‌های موسیقی ایرانی در خدمت استاد قاسم معمار زاده در حوزه هنری و هنرستان موسیقی اصفهان، علاقه و اشتیاق زیاد وی به شیوه آوازی اساتید مکتب اصفهان چون استاد تاج اصفهانی، استاد ادیب خوانساری و استاد سید محمد طاهر پور موجب شد تا حضور در کلاس استاد علی‌اصغر شاهزیدی و آموزش دوره عالی آواز و مکتب اصفهان را از سال ۱۳۸۵ نزد ایشان تجربه و خوشه‌چین مکتب انسان‌پرور این استاد بزرگ گردد.

او آشنایی با استاد علی‌اصغر شاهزیدی را یکی از نقاط عطف زندگی خود می‌داند که از او به‌عنوان استادی نه‌تنها درزمینه­ ی هنر بلکه بالاتر از آن اخلاق و به تعبیری استادی برای زندگی و هنر یاد می­کند.

 فعالیت‌های هنری:

اجرای چند تصنیف بنام‌های مهر الهی، از خدا چیزی بگو، یادش به خیر قدیما و …

شعر و ترانه‌سرایی درزمینه ­ی موسیقی و همکاری با بزرگان هنر به‌صورت حرفه‌ای و رسمی از سال ۱۳۸۰

photo_2017-09-27_11-59-28

مصطفی عابدی (خواننده)

مصطفی عابدی (خواننده) آلبوم شنونده پارسی

(متولد فروردین­ ماه ۱۳۴۴- اصفهان)

 

اساتید:

افتخار حضور در محضر استاد شاهزیدی در هنرستان هنرهای زیبا و آموزشگاه ایشان از سال ۱۳۶۲ و همچنین بهره­ مندی از حضور اساتید تراز اول موسیقی و ادبیات ایران در آموزشگاه استاد

فعالیت‌های هنری:

همکاری با گروه شباهنگ و اجرای کنسرت در باغ نور

همکاری با شبکه سیمای اصفهان در سال‌های اولیه تأسیس

اجرای تصنیف‌های آتش جان، خواب و خیال، قصه‌های عاشقی و …

photo_2017-09-27_11-59-25

حمیدرضا فرهنگ قهفرخی (خواننده)

حمیدرضا فرهنگ قهفرخی (خواننده) شنونده پارسی

(متولد بهمن­ ماه ۱۳۵۴- اصفهان) کارشناس عمران

اساتید:

فراگیری آواز و جواب آواز به شیوه مکتب آوازی اصفهان نزد چهره شاخص این مکتب استاد علی‌اصغر شاهزیدی از سال ۱۳۷۸ تاکنون و دریافت صلاحیت هنری در رشته آواز از ایشان

فراگیری نی از سن ۱۳ سالگی نزد استاد محمدعلی کیانی نژاد و مرحوم استاد حدادیان

فراگیری تنبک نزد استاد مسعود بخشی

فراگیری سه‌تار به سبک استاد احمد عبادی از طریق آلبوم‌ها و آثار ایشان

فعالیت‌های هنری:

تدریس موسیقی در رشته‌های آواز و سه‌تار

همکاری با گروه‌های متعدد موسیقی، اجرای کنسرت و تاسیس گروه موسیقی آوای جاوید

راه اندازی سایت رسمی موسیقی آوای جاوید در بهمن ماه ۱۳۹۴، تولید و ارایه برنامه های متنوع در حوزه موسیقی اصیل ایرانی

تولید اپلیکیشن آموزش آواز سنتی ایرانی به‌صورت تصویری با بیش از ۱۰۰۰ دقیقه آموزش

photo_2017-09-27_11-59-22

حمیدرضا خدادادی (خواننده)

حمیدرضا خدادادی (خواننده) photo_2017-09-27_11-59-22آلبوم شنونده پارسی

(متولد اردیبهشت­ ماه ۱۳۵۸- اصفهان) لیسانس علوم دامی

اساتید:

خواندن را از دوران کودکی با تقلید از خوانندگان بنام آن زمان مانند استادان جلال تاج اصفهانی، ادیب خوانساری، غلامحسین بنان، اکبر گلپایگانی، حسین خواجه امیری، محمدرضا شجریان و… آغاز نمود.

آواز را به‌طور رسمی در هنرستان موسیقی اصفهان زیر نظر استاد معمار زاده و هم‌زمان فراگیری ساز تنبک را خدمت استاد مجید حسابی آغاز نمود و از سال ۱۳۷۶ تاکنون، مفتخر به شاگردی بزرگ‌مرد آواز ایران استاد علی‌اصغر شاهزیدی گردید و آوازخوانی را به سبک اصفهان و به شیوه منحصربه‌فرد ایشان شروع کرد.

فعالیت‌های هنری:

تدریس آواز به سبک اصفهان از سال ۱۳۹۰

اجرای کنسرت در دانشگاه هنر کرج، وزارت نیرو تهران، انجمن حافظ شناسان و مثنوی پژوهان

اجرای تصنیف­های سنگ و سبو و خاطرات جوانی در صداوسیما

photo_2017-09-23_10-38-09

بیوگرافی مسعود تدینی (آهنگساز، تنظیم کننده و ناظر ضبط)

مسعود تدینی (تنظیم کننده، صدابردار و ناظر ضبط آلبوم شنونده پارسی)

(متولد بهمن­ ماه ۱۳۶۴- اصفهان)

اساتید:

هنر موسیقی را از سال ۱۳۷۱ با یادگیری آواز اصیل ایرانی آغاز نمود و در سال ۱۳۷۳ از میان سازها، ساز سه‌تار را برگزید و پس از گذشت چند سال برای تکمیل آموخته ­های خود نزد زنده­ یاد استاد جلال ذوالفنون به یادگیری ردیف میرزا عبدالله و… پرداخت.

فعالیت‌های هنری:

تدریس سه ­تار را از سال ۱۳۷۹ آغاز کرد و با همکاری چند گروه موسیقی کنسرت‌های متعددی را در شهرهای مختلف کشور تجربه کرد.

در سال ۱۳۸۱ موفق به انتشار اولین آلبوم تک‌نوازی سه ­تار بانام پیدایی شد و در سال ۱۳۸۳ دومین آلبوم خود را بانام شوق وصال به بازار روانه کرد.

آهنگسازی را به‌طورجدی در سال ۱۳۸۴ با آلبوم افسانه عشق به خوانندگی سینا سرلک و تنظیم سامان احتشامی تجربه نمود.

در ادامه به مدت چند سال پیاپی با همکاری فرناد شاهزیدی به تولید آثار متعددی پرداخت که در میان آن‌ها می­توان به آلبوم آهنگ عشق و آثار زیادی برای صداوسیما اشاره کرد. پس‌ازآن بر هنر آهنگسازی و تنظیم متمرکز شد و با فن صدابرداری نیز آشنا شد، نمونه‌ی آن آهنگسازی و تنظیم و صدابرداری چند تصنیف برای سه خواننده‌ی سرآمد موسیقی، استادان حسین خواجه امیری، اکبر گلپایگانی و ایرج مهدیان است.

photo_2017-09-19_10-49-23

بیوگرافی عباس نادری (گوینده)

عباس نادری (گوینده)

(متولد مهرماه ١٣۶٠- اصفهان) فارغ‌التحصیل موسیقی

اساتید:

با تشویق پدر و پس از گذراندن یک دوره مقدماتی ردیف آوازی، نزد استاد سید رضا طباطبایی، برای ادامه­ ی تحصیل به هنرستان موسیقی رفت.

در آنجا نواختن ساز تار را نزد استاد هدایت الله سیاره فراگرفت و فراگیری اصول آواز را در محضر استاد ملک مسعودی گذراند.

فعالیت‌های هنری:

پس از فراغت از تحصیل، با استعدادی که از خود درزمینه­ ی هنرهای نمایشی، اجرا و گویندگی، همچنین صداپیشگی نشان داد.

بر صحنه­ هایی بسیار به‌عنوان بازیگر و یا گوینده و مجری ظاهر شد و همچنین در تعداد زیادی تئاتر و فیلم به صداپیشگی و دوبله پرداخت.

photo_2017-09-27_12-00-03

بیوگرافی جلیل سجاد(پدیدآور، مدیر پروژه، نویسنده، شاعر، آهنگساز، خواننده و نوازنده)آلبوم شنونده پارسی

جلیل سجاد

(پدیدآور، مدیر پروژه، نویسنده، شاعر، آهنگساز، خواننده و نوازنده) photo_2017-09-27_12-00-03

(متولد آذرماه ۱۳۵۳- اصفهان)

 

 

 

اساتید:

فراگیری آواز را از سال ۱۳۷۶ با حضور در کلاس درس استاد علی‌اصغر شاهزیدی آغاز نمود و تاکنون ۱۹ سال است که به‌طور مستمر و پیوسته افتخار شاگردی این استاد بزرگ را برای خود حفظ نموده است.

وی نه‌تنها در خواندن آواز، بلکه در روش تدریس، آهنگسازی و حتی جواب آواز با پیانو، خود را مدیون و مرهون تعالیم و رهنمودهای استاد می‌داند.

از شانزده سالگی ساز می نواخت، اما نوازندگی را به‌طور رسمی و علمی، از سال ۱۳۷۷ در محضر زنده‌یاد استاد امید علی نحوی آموخت.

او پیانـو را به سبک ایرانی و به شیوه­ی آوازی مکتب اصفهان می‌نوازد و سرلوحه­ ی اهداف و برنامه­های خود  را در مباحث، آموزش، آهنگسازی، نوشتن کتاب موسیقی و تولید و ارائه آثار صوتی و تصویری

آشنا نمودن و علاقه­ مند کردن هنرجویان، به موسیقی اصیل و غنی ایرانی قرار داده است.

فعالیت‌های هنری:

تدریس ساز را از سال ۱۳۸۰ به دعوت استاد نحوی، در آموزشگاه ایشان و سپس در آموزشگاه‌های دیگر اصفهان آغاز نمود و موفق به دریافت کارت صلاحیت تدریس از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شد.

از سال ۱۳۹۴ نیز با تائید و دریافت مدرک صلاحیت تدریس آواز از جانب استاد شاهزیدی، آموزش هنرجویان متوسطه­ ی آواز را در آموزشگاه استاد بر عهده دارد.

همچنین تجربه ­ی هفت سال همکاری با سازمان بهزیستی، به‌عنوان موسیقی‌درمانگر و داوری مسابقات سرود مدارس را نیز در کارنامه­ ی هنری خود دارد.

کتاب‌های بیر پارسی، پیانیست پارسی و تئوری پارسی درزمینه‌ی آموزش پیانو و کیبورد، از تألیفات وی است که در بسیاری از آموزشگاه‌های سراسر کشور به‌عنوان کتاب پایه‌ی آموزشی تدریس می­ گردد.

 

image description

مثالی از ردیف دستگاه آواز و گوشه و مقایسه با فرش ایرانی

مثالی از ردیف دستگاه آواز و گوشه و مقایسه با فرش ایرانی

برای روشن‌تر شدن مبحث ردیف، دستگاه، آواز و گوشه به مقایسه­ ای بین موسیقی و فرش ایرانی می­ پردازیم.

همان‌طور که می­دانید نقوشی چون گُل، مرغ، بُته، تُرنج، لَچَک، تُره، شکارچی، آهو، خطوط اسلیمی، حاشیه، چنگ­ ها، گره­ ها و رنگ‌های مختلف بِژ، اَناری، رُناسی و غیره دستمایه­ ی طراحی و اجرای فرش‌های متنوع و زیبا در مناطق مختلف ایران می­ باشند.

حال می‌توان تک تک این نقوش، خطوط و رنگ‌ها را با گوشه­ های موسیقی ایرانی مقایسه نمود، یعنی هر رنگی و یا هر نقشی را یک‌گوشه در فرش ایرانی نامید.

بهتر است کل مجموعه­ ی نقوش، خطوط، رنگ‌ها و علم تناسب و ترکیب کردن آن‌ها را نیز، ردیف فرش ایرانی بنامیم.

و آن‌گونه که در طراحی یک فرش هیچ‌گاه از تمامی اشکال و رنگ‌ها استفاده نمی­ گردد و فقط تعدادی از نقوش و رنگ‌های متناسب و هم‌طراز باهم، ترکیب‌شده و بکار می­ روند، می‌توان هر نوع فرش ایرانی را یک دستگاه فرض نمود.

مثلاً در اقلیم بختیاری نقوشِ خشتی، شکارچی، حیوان، گل‌وبته، تفنگ و گوزن و آهو استفاده می­شود که در فرش نائین هیچ‌گاه به کار نمی­ آید.

بنابراین فرش بختیاری دستگاهی است با گوشه‌های خاصِ خودش و فرش نائین دستگاهی دیگر با گوشه­ هایی دیگر.

آوازهـــا را هم می‌توان با فرش­ هـای گِرد یا حاشیـه مقایسـه نمود که از یک الگوی اصلی تبعیـت می­ کنند اما ساده­ تر، کوچک ­تر و کم­ نقش­ ترند.

استاد علینقی وزیری در کتاب تئوری خود، ردیف موسیقی ایرانی را به کشور، دستگاه را به اُستان، آواز را به شهر و گوشه را به تک­ تک خانه­ ها تعبیر نموده است.

 

این متن برگرفته از کتاب شنونده پارسی اثر جلیل سجاد است.

این کتاب همراه با آلبوم صوتی حاوی ۶ عدد سی دی موسیقی عرضه می گردد و به روشی ساده و نوین دستگاه های موسیقی ایرانی را به شما می آموزد.

خرید آلبوم شنونده پارسی از وب سایت رسمی جلیل سجاد www.jalilsajad.com

img_20161117_141851

تفاوت دستگاه و آواز در موسیقی ایرانی

آواز؛

آواز در موسیقی چیزی شبیه به دستگاه است، اما چون گستردگیِ آن ازنظر محدوده­ ی بم و اوج و همچنین تعداد گوشه­ های آن کمتر از دستگاه است به آن آواز اطلاق می­ شود و چون گام مخصوص به خود نداشته و معمولاً از زیربنا یا گامِ یکی از دستگاه‌ها استفاده می­ کند زیرمجموعه­ ی آن دستگاه محسوب می­ گردد.

ردیف امروزی موسیقی ایرانی بر اساس ۷ دستگاه و ۵ آواز طبقه‌بندی‌شده است.

 

آواز ابوعطا، بیات­ ترک،  دشتی و افشاری جزء دستگاه شور

و آواز بیات­ اصفهان از متعلقات دستگاه همایون به‌حساب می­ آید.

 

به مجموع  ۷ دستگاه  و  ۵ آواز  ۱۲ مقام موسیقی ایرانی می­ گویند.

 

 این متن برگرفته از صفحه ۱۳ کتاب شنونده پارسی اثر جلیل سجاد است.

این کتاب همراه با آلبوم صوتی حاوی ۶ عدد سی دی موسیقی عرضه می گردد و به روشی ساده و نوین دستگاه های موسیقی ایرانی را به شما می آموزد.

خرید آلبوم شنونده پارسی از وب سایت رسمی جلیل سجاد www.jalilsajad.com

logo

اصطلاح درآمد و فرود در موسیقی ایرانی چیست؟

اصطلاح درآمد و فرود  در موسیقی ایرانی چیست؟

 

درآمد؛

در انتها لازم به توضیح است گوشه­ هایی مانند درآمد که نقش شناسایی و ابتدایی و گوشه­ ی فرود که نقش پایانی دارد در همه­ ی دستگاه‌ها وجود دارد ولی در هر دستگاهی طبق گام و فرمول همان دستگاه اجرا می­شود.

اینک می­ شنویم درآمد دستگاه همایون

یار درآمد ز در بخت برآمد ز خواب         ساقی مجلس بده جام لبالب شراب                                                                            (سعدی)

(در سی دی صوتی آلبوم شنونده پارسی گوشه درآمد توسط آقای محسن جعفری همراه با تار آقای سروش نبوی بصورت ساز و آواز اجرا می گردد)

 

فرود؛

معمولاً پس از اجرای درآمد، چند بیتی در گوشه­ های مختلف اجراشده و در انتها فرودی به همان زمینه­ ی ابتدایی انجام می­ پذیرد.

مثلاً در دستگاه همایون بعد از درآمد اجرای گوشه­ های چکاوک، بیداد و بیات راجع مرسوم می­ باشد، پس از فراز و نشیب­ های پیاپی و اجرای گوشه­ های مختلف، فرود به همایون، پایان­ بخش ­آواز است.

 

رواق منظر چشم من آشیانه­ ی توست           کرم نما و فرود آ که خانه خانه­ ی توست                                                                                                               (حافظ)

(در سی دی صوتی آلبوم شنونده پارسی گوشه فرود توسط آقای نوید مقدس همراه با تار جناب آقای سروش نبوی بصورت ساز و آواز اجرا می گردد)

 

 

بنابراین گوشه­ ی درآمد و فرود در همه دستگاه‌ها بانام و موقعیت مشابه ولی باحالت و کیفیت کاملاً متفاوت از دیگر دستگاه‌ها اجرا می­ شود.

برای اطلاعات بیشتر از اصطلاحات موسیقی ایرانی نظیر دستگاه آواز گوشه و غیره به نوشته های دیگر همین سایت رجوع نمایید.

 

 این متن برگرفته از کتاب شنونده پارسی اثر جلیل سجاد است.

این کتاب همراه با آلبوم صوتی حاوی ۶ عدد سی دی موسیقی عرضه می گردد و به روشی ساده و نوین دستگاه های موسیقی ایرانی را به شما می آموزد.

خرید آلبوم شنونده پارسی از وب سایت رسمی جلیل سجاد www.jalilsajad.com

book roo beter

اصطلاح دستگاه در موسیقی چیست؟

دستگاه؛

تعدادی از گوشه­ ها که ازنظر ساختار ملودی و زیربنای نتی از یک خانواده و شبیه به هم باشند یک دستگاه را تشکیل می­دهند.

درواقع دستگاه گوشه­ هایی را در برمی‌گیرد که باوجودِ داشتن استقلال، ازنظر فرم و فضای موسیقایی به هم نزدیک‌اند و هنگام تغییر حالت از گوشه­ ای به گوشه­ ی دیگر در یک دستگاه، تفاوت و تناقضی احساس نمی­ شود.

این فضای حسی یا موسیقایی درواقع از یک غالب یا زیربنای خاص به وجود می­ آید که در موسیقی اصطلاحاً آن را گام می­ گویند.

به زبان ساده، گام توالـی ۸ نت موسیقی است که از بین کل نت‌های موسیقی انتخاب‌شده و حس ویـژه­ای به وجود می­ آورند.

(توضیح اینکه هر نوعِ انتخاب و جداسازی ۸ نت، می­تواند فضا و حس متفاوتی خلق کند)

بنابراین هر دستگاه موسیقی، گامی مخصوص به خود دارد و گوشه­ های مختلف آن، در همان گام قرارگرفته و طبیعتاً حسی مشترک و مرتبط با گام آن دستگاه به وجود می­آورند.

موسیقی غربی دارای دو گام ماژور و مینور یا بزرگ و کوچک می­باشد؛ اما موسیقی ایرانی با گستردگی و تنوع بسیار بیشتر، مشتمل بر  ۷ دستگاه بانام‌های ماهور، شور، نوا، همایون، سه­ گاه، چهارگاه و راست پنجگاه می­باشد.

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی اثر جلیل سجاد

book roo beter

گوشه در موسیقی ایرانی

گوشه؛

اصطلاح گوشه درواقع به هر یک از این نغمه­ ها و حالات اطلاق می­شود که برخی شاد و پرتحرک، برخی ملایم و رازآلود، بعضی ساده و دل‌نشین و بعضی پرنقش و پیچیده اند. گاه تصویرگر دشت‌های رنگارنگ بختیاری یا شالیزارهای مسحورکننده شمال و نوبتی نیز یادآور جنوب و مردمان دلیر آن دیارند.

نام هر گوشه­ای معمولاً بیانگر زمان، مکان، شخص ابداع­ کننده و یا حالتی است که آن گوشه در انسان ایجاد می­کند.

مثلاً بعضی از گوشه­ ها حکایت از رنج و غم دارند، مانند گوشه­ های غم ­انگیز، حَزین، مویه، سوزوگداز و یتیمک.

این گوشه­ ها که بیشتر با صدای بم خوانده می­شود و سرعت شعرخوانی در آن‌ها آهسته است درواقع بسیار آرامش بخشند.

 

به آوازی در گوشه­ ی یتیمک گوش می­دهیم

هر نصیحت که کنی بشنوم ای یار عزیز             صبرم از دوست مفرمای که من نتوانم

(سعدی)

 

 

گوشه‌هایی نیز چون رَجَز، عُشاق، بیداد، گشایش، دلکش، خجسته، نهیب و شِکوه، نامی آراسته با تأثیرشان در شنونده، برگزیده­ اند.

نام بعضی از گوشه­ ها گویای محل تولد آن گوشه است، مانند زابل، عراق، شوشتری، بختیاری، دِیلمان، گیلکی، حجاز، آذربایجانی و تنگسیری.

آوازی در گوشه­ ی بختیاری می‌شنویم

دو زلفـونت بود تــار ربابم                       چه می­ خواهی از ین حال خرابم

(باباطاهر)

 

 

 

 

حسن موسی، جواد خانی، نی­ داوود، درویش­ حسنی و مهدی ­ضرابی نام مردان موسیقی است که حالتـی را ابداع کرده­ اند و یا به‌قدری خوب از عهده­ ی اجرای گوشه­ ای برمی­ آمده ­اند که در ردیف موسیقی، گوشه  بانام ایشان ثبت‌شده است، مانند گوشه ­های شهابی و صدری.

نی­ داوود را می­ شنویم

تو که با ما سـر یـاری نداری                     چرا هر نیمـه شو آیـی به خوابم

(باباطاهر)

 

 

 

 

لیلی ­و­ مجنون و خسرو و شیرین ازجمله گوشه­ هایی هستند که با عناوین داستان‌های عشقی و ادبی نام‌گذاری شده­ اند.

می‌شنویم آوازی در گوشه­ ی لیلی و مجنون

لیلی سر زلف شـانه می­ کـرد                     مجنون دُرِ اشک دانـه می­ کــرد

لیلی مِیِ مشک‌بوی در دست                     مجنون نه ز مِی ز بوی وی مست

(نظامی گنجوی)

 

همچنین اشاره می­ کنیم به گوشه­ هایی که لزوماً با بحر شعری خاصی خوانده می­ شود.

مانند چهارپاره، دوبیتی و مثنوی­ خوانی­ در تمام آوازها.

و نیز گوشه­ هایی که همراهی با ریتم، جزء لاینفک آن‌هاست مانند ساقی­ نامه، مهربانی  و کرشمه در اکثر آوازها.

 

می­ شنویم گوشه‌ی کرشمه در دستگاه چهارگاه

 

به یک­ کرشمه­ که برجان زدی، ز دست شدم

دگـر شراب مده ساقیــا که مســت شدم

ره صلاح چه پــویم، چو عشــق ورزیــدم؟

  به قبله روی چه­آرم، چو بت­ پرست شدم؟

(امیرشاهی سبزواری)

 

 

 

 

تعداد گوشه‌ها در ردیف‌های مختلف متفاوت است چنانچه در ردیف میرزا عبدالله قریب به ۳۰۰ عدد و در ردیف موسی معروفی ۴۷۱ عدد روایت‌شده است.

در انتها یادآور می­ شویم گوشه کوچک‌ترین عضو در موسیقی ایرانی محسوب می­شود.

 

 

برگرفته از کتاب شنونده پارسی نوشته جلیل سجاد